Kattenpraatjes

Senior katten verzorgen: met liefde en aandacht voor een fijne oude dag

Wed, 14 Oct 2026 10:27:13 GMT

Ik heb een zwak voor senior katjes. Hun eigen gewoonten, hun vertrouwde aanwezigheid en de band die je met hen opbouwt: ze hebben voor mij iets bijzonders.

Mijn lieve Tux, mijn maatje die uiteindelijk bijna twintig is geworden, heeft daarin een heel speciale plek. Hij is voor mij dé inspiratie geweest om me verder te verdiepen in kattengedrag en kattenwelzijn. Willen begrijpen wat een kat nodig heeft, wat zijn gedrag vertelt en hoe je zijn leven fijner kunt maken: dat raakt voor mij ook aan de liefde voor hem.

Ook als kattenoppasser heb ik meerdere senior katjes mogen verzorgen. Ik vind het bijzonder om hun vertrouwen te krijgen en voor hen te mogen zorgen. Tegelijk hoort daar een moeilijke kant bij: je moet ook regelmatig afscheid nemen van katjes aan wie je gehecht bent geraakt.

Oktober is de Maand van de Senior Kat. Daarom deel ik graag wat oudere katten nodig kunnen hebben, wat recent onderzoek ons leert en wat dat betekent voor eigenaren én kattenoppassers. Want juist in deze levensfase kan aandacht voor kleine veranderingen veel betekenen.

Wanneer is een kat senior?

Daarover verschillen de meningen. Verschillende Nederlandse dierenartsenpraktijken gebruiken zeven jaar als grens. De Britse kattenwelzijnsorganisatie International Cat Care en haar veterinaire tak ISFM noemen katten van zeven tot tien jaar 'mature', van elf tot veertien jaar 'senior' en vanaf vijftien jaar 'supersenior'. Ook het Nederlandse Landelijk InformatieCentrum Gezelschapsdieren (LICG) maakt onderscheid tussen het etiket en de zorg: het noemt katten ouder dan ongeveer tien tot twaalf jaar meestal senior, maar wijst ook op seniorenprogramma’s bij dierenartsen vanaf ongeveer zeven jaar. In de praktijk veroudert iedere kat in zijn eigen tempo. Vanaf ongeveer zeven jaar is het verstandig extra aandacht te besteden aan veranderingen in gezondheid, gedrag en dagelijkse behoeften.

Onderzoekers kijken steeds meer naar kwetsbaarheid: hoeveel lichamelijke en mentale reserves heeft een kat nog? Een internationaal team van dierenartsen en onderzoekers, met onder anderen Elizabeth Colleran en Mikel Delgado, verkende dit in een pilotonderzoek uit 2025. Zij onderzochten hoe onder andere activiteit, spierconditie, eetgedrag en chronische aandoeningen samen kunnen worden beoordeeld. Dit vraagt nog verder onderzoek, maar de gedachte erachter is waardevol: kijk verder dan de leeftijd alleen.

Blijf nieuwsgierig naar wat je kat vertelt

Misschien ligt een kat niet meer op zijn favoriete vensterbank... of komt hij minder vaak bij je zitten. Dan is het verleidelijk om te denken: hij wordt gewoon wat ouder. Toch kan er iets anders spelen. Minder springen, terugtrekken of sneller geïrriteerd raken kan wijzen op pijn. Ook veranderingen in kattenbakgebruik of nachtelijk miauwen kunnen een medische oorzaak hebben, zoals gewrichtsproblemen, een te snel werkende schildklier of een hoge bloeddruk.

Voor mij begint goede kattenzorg met die nieuwsgierigheid: wat is er veranderd en wat zou deze kat nodig hebben?

Bespreek veranderingen met de dierenarts. Een kort filmpje van spontaan bewegen kan helpen om te laten zien wat thuis opvalt. Ook bij nachtelijke onrust of gedesoriënteerd gedrag is onderzoek belangrijk: cognitieve achteruitgang kan ook bij katten voorkomen, maar andere aandoeningen kunnen vergelijkbare klachten geven.

Kijk ook naar spieren en dagelijkse mogelijkheden

Christine Pye en collega’s van de Universiteit van Liverpool en het Royal Canin Research Centre in Frankrijk publiceerden in 2025 resultaten uit de Cat Prospective Ageing and Welfare Study, kortweg CatPAWS. Binnen dit onderzoek werden 209 huiskatten gedurende maximaal zeven jaar gevolgd. Hun spierconditie nam met het ouder worden af, terwijl gewicht en vetconditie een ander verloop lieten zien. Alleen naar het getal op de weegschaal kijken is dus onvoldoende.

Probeer je kat regelmatig te wegen als dat zonder stress lukt en laat bij controles ook de vet- en spierconditie beoordelen. Onbedoeld afvallen verdient aandacht. Als kattenoppasser kun je veranderingen ten opzichte van eerdere bezoeken signaleren: oogt een vertrouwde kat smaller, beweegt hij anders of kost opstaan hem meer moeite? Beschrijf wat je ziet en bespreek het met de eigenaar.

Juist doordat een oppasser een kat soms een tijdje niet heeft gezien, kan een verandering opvallen die thuis heel geleidelijk is ontstaan.

Maak het dagelijks leven een beetje gemakkelijker

Loop eens door je huis met je kat in gedachten. Kan hij gemakkelijk bij zijn voer, water en kattenbak? Lukt de route naar zijn favoriete slaapplek nog? Een stabiel opstapje kan de bank weer bereikbaar maken. Een antislipmat geeft houvast op een gladde vloer. Een ruime kattenbak met een lage instap maakt in- en uitstappen gemakkelijker. Zorg op alle verdiepingen waar je kat verblijft voor bereikbare voorzieningen.

Bied warme, comfortabele rustplekken waar hij zelf in en uit kan. Houd vertrouwde routes zoveel mogelijk intact en voer veranderingen geleidelijk door. Zo help je hem om zelf te blijven kiezen waar hij wil liggen en wat hij wil doen.

Bij pijn kan daarnaast een passend behandelplan nodig zijn. Een toegankelijke omgeving en medische zorg vullen elkaar aan.

Eten vraagt soms om een andere blik

Moet een oudere kat automatisch seniorvoer krijgen? Emma Bermingham en collega’s, onder wie Nathalie Dowgray van de Feline Healthy Ageing Clinic aan de Universiteit van Liverpool, benadrukken in een overzichtsartikel uit september 2026 dat afzonderlijke, algemeen vastgestelde voedingsnormen voor senior katten ontbreken. Ook over de optimale hoeveelheid eiwit voor gezonde oudere katten bestaan nog belangrijke vragen.

Kijk daarom samen met de dierenarts naar wat bij jouw kat past: zijn gewicht, spierconditie, eetlust en eventuele aandoeningen. Minder calorieën of minder eiwit is niet automatisch beter omdat een kat ouder wordt.

Sara Hoummady van UniLaSalle in Frankrijk en een internationaal team van collega’s bekijken in een tweede overzichtsartikel uit september 2026 hoe zintuigen, bewegen en omgeving het eten beïnvloeden. Kan je kat zijn voer gemakkelijk bereiken en ruiken? Kan hij rustig eten, zonder dat een andere kat hem stoort?

Soms verdient de voerplek evenveel aandacht als de inhoud van de bak. Noteer bij verminderde eetlust wat je kat werkelijk eet en overleg tijdig met de dierenarts.

Voor kattenoppassers geldt: volg de afgesproken voeding en het behandelplan. Noteer veranderingen in eetlust en bespreek die met de eigenaar. Ga zeker niet op eigen initiatief voer, supplementen of medicatie aanpassen.

Ook een oudere kat wil iets te beleven hebben

Een kat die minder uitbundig speelt, kan nog steeds genieten van een rustig spelmoment of iets interessants om te onderzoeken. Sara Hoummady en haar Franse onderzoeksteam vroegen 441 eigenaren naar het dagelijks leven van hun oudere kat. In hun studie, verschenen in het Journal of Veterinary Behavior in 2026, hadden oudere katten minder toegang tot, of maakten zij minder gebruik van, bepaalde vormen van verrijking. Omdat het een vragenlijstonderzoek was, weten we daarmee nog niet waardoor dat kwam. Het nodigt wel uit om te kijken of het aanbod nog bij de kat past.

Laat een hengelspeeltje rustig over de grond bewegen. Probeer een eenvoudige voerpuzzel als de kat die prettig vindt en gemakkelijk kan gebruiken. Een paar minuten samen bezig zijn kan al fijn zijn. Volg zijn belangstelling en stop bij vermoeidheid of ongemak.

Hetzelfde geldt voor aandacht. De ene senior komt graag tegen je aan liggen, de andere geniet van gezelschap op enige afstand. Gun hem die keuze.

Aandacht voor vacht en nagels

Een oudere kat kan niet altijd meer overal bij tijdens het wassen. Korte, zachte verzorgingsmomenten kunnen helpen. Houd ook de nagels in de gaten: die kunnen langer of dikker worden en problemen geven. Ingegroeide nagels komen vaak voor bij senior katjes.

Een vacht die ineens minder verzorgd is, kan ook wijzen op pijn of ziekte. Dat verdient aandacht voor de oorzaak. Ontstaan er klitten of wordt aanraken vervelend? Overleg met de dierenarts en schakel zo nodig hulp van een trimmer in bij de vachtverzorging.

Als kattenoppasser bespreek je vooraf welke verzorging de kat gewend is en verdraagt. Zo blijft helpen ook werkelijk prettig voor hem.

Een goede overdracht geeft rust

Bij een senior oppaskatje wil je als kattenoppas weten wat voor déze kat normaal is. Hoe eet hij? Hoe beweegt hij? Waar slaapt hij graag? Welke medicatie krijgt hij en welke veranderingen zijn al bekend? Vraag de eigenaar om dat concreet te beschrijven. Leg ook je eigen observaties concreet vast. ‘Hij doet wat vreemd’ helpt minder dan: ‘Hij heeft sinds vanochtend ongeveer de helft van zijn normale portie gegeten en aarzelt bij het opstaan.’

Stem de bezoekfrequentie en benodigde zorg af op de kat en het behandelplan. Bespreek wat je kunt bieden en wie kan bijspringen als de zorg intensiever wordt. Laat bij een kwetsbare of zieke kat vooraf met de dierenarts beoordelen welke zorg en welk toezicht tijdens de afwezigheid passend zijn.

Bespreek ook wat je hoopt dat niet nodig zal zijn

Bij een oudere kat, zeker als hij al een of meer aandoeningen heeft, hoort voor een kattenoppas ook een gevoelig onderwerp bij de voorbereiding: wat doen we als hij tijdens de oppasperiode ernstig achteruitgaat of overlijdt?

Dat kan een moeilijk gesprek zijn. Toch geeft het houvast om op een rustig moment te bespreken wat de eigenaren belangrijk vinden. Als er al een kwetsbare gezondheid of beperkte levensverwachting is, betrek dan ook de behandelend dierenarts bij het zorgplan. Dierenarts Diane Eigner en collega’s benadrukken in de palliatieve-zorgrichtlijn van de AAFP en IAAHPC uit 2023 het belang van duidelijke communicatie en afspraken die passen bij de kat én de mensen die voor hem zorgen.

Leg samen vast:

Wie bereikbaar is en wie kan meedenken of beslissen als de eigenaar zelf niet bereikbaar is, inclusief een lokaal noodcontact.
Welke dierenarts je belt bij achteruitgang , ook buiten openingstijden, en welke afspraken er zijn over behandeling, kosten en handelen bij spoed.
Wat de wensen zijn rond het levenseinde , bijvoorbeeld als de dierenarts euthanasie adviseert. Bespreek vooraf met de eigenaar en dierenarts welke toestemming en afspraken nodig zijn als de eigenaar afwezig is.
Wat er moet gebeuren na overlijden: wie je informeert, of de eigenaar nog afscheid wil nemen en wie vervoer en tijdelijke bewaring regelt.

Een wens om na overlijden nog afscheid te nemen vraagt om praktische voorbereiding. Het LICG beschrijft dat de dierenarts vaak in overleg tijdelijke gekoelde bewaring kan regelen. Spreek dat vooraf af, zodat er op een verdrietig moment zo min mogelijk hoeft te worden uitgezocht.

Gaat de kat acuut achteruit, schakel dan direct veterinaire hulp in en probeer tegelijk de eigenaar of het afgesproken noodcontact te bereiken. Bij twijfel of een kat is overleden, neem je onmiddellijk contact op met een dierenarts. Wachten op terugkomst van de eigenaar mag geen reden zijn om noodzakelijke hulp uit te stellen.

Afscheid nemen kan je ook als oppasser raken

Wie vaker voor hetzelfde katje zorgt, bouwt een band op. Je leert zijn gewoonten kennen en gaat om hem geven. Ik weet hoe fijn dat is, en hoe verdrietig het kan zijn als je vervolgens afscheid moet nemen. Ook als een kat niet van jou is, kan zijn overlijden je raken. Geef jezelf daar ruimte voor. Een gesprek met een collega of iemand die begrijpt wat dit werk voor je betekent, kan steun bieden.

Dat verdriet hoort voor mij bij de betrokkenheid waarmee ik voor deze katjes zorg. Het maakt de tijd die je met hen hebt niet minder waardevol.

Een fijne oude dag zit ook in kleine dingen

Regelmatige controles helpen om veranderingen tijdig te bespreken. Voor senior katten wordt doorgaans een controle ongeveer iedere zes maanden geadviseerd; afhankelijk van leeftijd en gezondheid kan vaker nodig zijn. Bespreek ook bloeddruk, gebit, spierconditie en passend bloed- en urineonderzoek. Wacht bij klachten niet op de volgende afspraak.

Blijf daarnaast kijken naar wat de kat plezier geeft. Het zonnige plekje bij het raam. Rustig samen spelen. Een vertrouwde hand, als hij daar behoefte aan heeft. Niet iedere kat wordt, zoals mijn Tux, bijna twintig. Wel kunnen we steeds opnieuw kijken wat een kat nodig heeft om zich prettig te voelen, op de leeftijd die hij heeft.

Welke kleine verandering zou het leven van jouw kat, of jouw senior oppaskatje, vandaag een beetje fijner maken?

Bronnen

De Dierenkliniek (2026). Maand van de Oudere Kat. https://de-dierenkliniek.nl/nieuws/maand-van-de-oudere-kat-2026/
International Cat Care / International Society of Feline Medicine (ISFM). Cat Friendly Clinic: A Guide to Feline Wellness Programmes. https://icatcare.org/resources/cat-friendly-clinic/cat-friendly-clinic-wellness-programmes.pdf
Landelijk InformatieCentrum Gezelschapsdieren (LICG). Verzorging van uw oudere kat. https://www.licg.nl/katten/verzorging-van-uw-oudere-kat/
Colleran, E.J., et al. (2025). A non-randomized pilot study to test the feasibility of developing a frailty scale for pet cats. Frontiers in Veterinary Science. https://doi.org/10.3389/fvets.2025.1549566
AAHA/AAFP (2021). Behavior and Environmental Needs: Senior Cats. Onderdeel van de Feline Life Stage Guidelines. https://www.aaha.org/resources/2021-aaha-aafp-feline-life-stage-guidelines/behavior-and-environmental-needs-senior-cats/
Gruen, M.E., et al. (2022). 2022 AAHA Pain Management Guidelines for Dogs and Cats. Journal of the American Animal Hospital Association, 58(2), 55–76. https://www.vetmed.ucdavis.edu/sites/g/files/dgvnsk491/files/media/documents/aaha-pain-management-guidelines-for-dog-and-cats-202206.pdf
AAHA (2023). Managing Cognitive Dysfunction and Behavioral Anxiety. Onderdeel van de Senior Care Guidelines for Dogs and Cats. https://www.aaha.org/resources/2023-aaha-senior-care-guidelines-for-dogs-and-cats/managing-cognitive-dysfunction-and-behavioral-anxiety/
Pye, C.R., et al. (2025). Longitudinal changes in bodyweight, body condition, and muscle condition in ageing pet cats: findings from the Cat Prospective Ageing and Welfare Study. Frontiers in Veterinary Science. https://doi.org/10.3389/fvets.2025.1654002
International Cat Care. Home Modifications — Changes to the home environment for cats with muscle/joint pain. https://icatcare.org/resources/cat-carer-guide-changes-to-the-home-environment.pdf
Bermingham, E., et al. (2026). What Goes in the Bowl? Evidence-Based Nutrition for Ageing Domestic Cats. Journal of Feline Medicine and Surgery. Online gepubliceerd 11 september 2026. https://doi.org/10.1177/1098612X261491120
Hoummady, S., et al. (2026). Beyond the bowl: behavioural, sensory and environmental strategies to support healthy ageing in cats. Journal of Feline Medicine and Surgery. Online gepubliceerd 14 september 2026. https://doi.org/10.1177/1098612X261487063
Hoummady, S., et al. (2026). A day in the life of an aged cat – Environment of old domestic cats and welfare implications. Journal of Veterinary Behavior, 83, 20–25. https://doi.org/10.1016/j.jveb.2025.11.008
Cats Protection. Elderly Cats: Care Guide for Older Cats. https://www.cats.org.uk/help-and-advice/caring-for-your-cat/elderly-cats
Eigner, D.R., et al. (2023). 2023 AAFP/IAAHPC Feline Hospice and Palliative Care Guidelines. Journal of Feline Medicine and Surgery, 25(9). https://doi.org/10.1177/1098612X231201683
Landelijk InformatieCentrum Gezelschapsdieren (LICG). Euthanasie en Overlijden en rouw. https://www.licg.nl/euthanasie/ en https://www.licg.nl/overlijden-en-rouw/
Feline Veterinary Medical Association. Senior Care. Eigenareninformatie bij de seniorzorg-richtlijnen. https://catfriendly.com/wp-content/uploads/2025/02/FelineVMA_Sr.-Care-Guideline_Web.pdf

Zorgen voor een kat met chronische nierziekte

Sun, 11 Oct 2026 08:44:48 GMT

Je kat drinkt meer, valt wat af of laat steeds vaker eten staan. Na onderzoek blijkt dat hij chronische nierziekte heeft. Dat kan behoorlijk schrikken zijn. Wat kun je thuis doen om hem zo goed mogelijk te ondersteunen? En hoe zorg je dat die verzorging ook goed doorgaat wanneer je zelf afwezig bent?

In september 2026 publiceerde International Cat Care nieuwe richtlijnen over chronische nierziekte bij katten . Die brengen wetenschappelijke kennis en de ervaring van een internationaal expertpanel samen. Naast behandeling besteden ze aandacht aan het dagelijks leven van de kat en de mensen die voor hem zorgen. Vanuit mijn werk in kattenzorg en kattenwelzijn richt ik me in deze blog op die dagelijkse verzorging. De dierenarts bepaalt welke medische behandeling bij de kat past.

Hieronder lees je eerst wat je als eigenaar thuis kunt doen. Daarna volgt een apart gedeelte voor professionele kattenoppassers.

Voor eigenaren: de dagelijkse verzorging thuis

Een behandelplan dat bij jouw kat past

Bij chronische nierziekte werken de nieren minder goed. De aandoening is doorgaans niet te genezen, maar er zijn mogelijkheden om de kat te ondersteunen. Wat daarvoor nodig is en hoe de ziekte verloopt, verschilt per kat. De dierenarts beoordeelt dit op basis van onderzoek en hoe jouw kat zich voelt.

Vraag om een duidelijk plan voor voeding, eventuele medicatie en controles. Bespreek ook op welke veranderingen je thuis moet letten en wanneer je contact moet opnemen. Geef het aan als iets moeilijk uitvoerbaar is. Een behandeling moet niet alleen medisch passend zijn, maar ook in het dagelijks leven haalbaar.

Eten moet helpen, geen dagelijkse strijd worden

De dierenarts kan een nierdieet adviseren. Dat is speciaal samengesteld voor katten met nierziekte. Welk voer passend is en wanneer je daarmee begint, bespreek je met de dierenarts. Laat je kat rustig wennen aan nieuw voer. Sommige katten accepteren het snel, andere hebben meer tijd nodig. Kleine, verse porties en een passende smaak of textuur kunnen helpen. Introduceer nieuw voer bij voorkeur op een moment dat je kat zich goed voelt.

Eet je kat het geadviseerde voer onvoldoende? Maak er dan geen wedstrijd van wie het langst volhoudt. Overleg met de dierenarts over een alternatief en wat je intussen kunt aanbieden. Voldoende eten blijft belangrijk.

Een kat die aan zijn voer ruikt en weer wegloopt, is niet automatisch kieskeurig. Er kan bijvoorbeeld sprake zijn van misselijkheid of ongemak. De oorzaak kun je thuis niet betrouwbaar vaststellen. Let ook op praktische dingen: staat het voer rustig, kan je kat er gemakkelijk bij en hoeft hij niet voor zijn maaltijd langs een andere kat die hem intimideert?

Maak drinken gemakkelijk

Katten met nierziekte kunnen meer vocht verliezen via hun urine. Zorg daarom dat je kat altijd toegang heeft tot water, ook wanneer hij al veel drinkt. Zet vers water op meerdere rustige, gemakkelijk bereikbare plaatsen. Houd rekening met zijn voorkeur: de ene kat gebruikt graag een drinkfontein, de andere een gewone waterbak. Natvoer kan bijdragen aan de vochtinname. Een beetje extra water door het voer kan ook, zolang je kat daardoor niet minder gaat eten en de voeding bij het afgesproken plan past.

Veel drinken betekent niet automatisch dat de vochtbalans goed is. Bespreek opvallende veranderingen in drinken en plassen met de dierenarts.

Medicatie hoort bij het individuele plan

Naast voeding kan de dierenarts medicijnen voorschrijven. Een voorbeeld is Semintra, met telmisartan als werkzame stof. Dit kan worden gebruikt om eiwitverlies via de urine te verminderen of om hoge bloeddruk te behandelen. Het is dus geen medicijn dat iedere kat met nierziekte standaard nodig heeft. Daarnaast kunnen middelen worden voorgeschreven voor klachten zoals misselijkheid of verstopping.

Voor de dagelijkse verzorging is vooral belangrijk dat je weet hoeveel je moet geven, wanneer en op welke manier. Laat een toediening zo nodig voordoen en bespreek het als medicatie geven steeds veel spanning oplevert. Meng medicatie alleen door voer als dat volgens de instructies kan. Gebruik daarvoor niet vanzelfsprekend de hele maaltijd: als je kat maar een deel opeet, weet je niet hoeveel medicatie hij heeft binnengekregen. Een onaangename smaak kan bovendien zorgen dat hij het voer gaat vermijden. Fosfaatbinders worden overigens juist wel bij de maaltijd gegeven. Volg daarvoor de voorgeschreven werkwijze.

Lukt een toediening niet, spuugt je kat iets uit of braakt hij daarna? Vraag advies aan je dierenarts wanneer onduidelijk is hoeveel hij heeft binnengekregen. Geef niet op eigen initiatief opnieuw een dosis.

Aanvullende vochttoediening vraagt begeleiding

Sommige katten hebben aanvullende vochttoediening nodig. De dierenarts bepaalt of dat nodig is en hoe dit moet gebeuren. In bepaalde situaties kan een eigenaar thuis vocht onder de huid toedienen, op voorschrift en onder begeleiding van de dierenarts.

Dit is een medische handeling die praktische vaardigheid en zorgvuldig werken vraagt. Laat je persoonlijk instrueren en oefen de uitvoering onder deskundige begeleiding. Een filmpje of schriftelijke uitleg alleen is onvoldoende voorbereiding. Bespreek vooraf ook wat je moet doen als de behandeling niet lukt of je kat deze slecht verdraagt.

Kijk naar de kattenbak én naar comfort

Let op veranderingen in urine, ontlasting en het gemak waarmee je kat de bak gebruikt. Kleine, harde keutels, persen of duidelijk minder vaak ontlasting produceren zijn redenen om met de dierenarts te overleggen. Ga er niet vanzelfsprekend van uit dat persen over ontlasting gaat: het kan ook een probleem met plassen zijn.

Maak de kattenbak goed bereikbaar. Een ruime bak met een lage instap kan prettig zijn als bewegen moeilijker wordt. Hetzelfde geldt voor voer, water en favoriete rustplaatsen: een kat zou geen hindernisbaan moeten afleggen voor zijn dagelijkse behoeften.

Houd vertrouwde routines aan en bied rustige, comfortabele slaapplekken. Laat je kat zelf kiezen hoeveel contact hij wil. Een kort spelletje kan nog steeds fijn zijn, afgestemd op zijn mogelijkheden. Bespreek minder bewegen of terugtrekken met de dierenarts. Zulke veranderingen hoeven niet uitsluitend door de nierziekte te komen.

Probeert de kat te plassen maar komt er geen urine, of alleen enkele druppels? Neem dan direct contact op met de dierenarts of spoeddienst.

Voor professionele kattenoppassers : zorg zorgvuldig overnemen

Een goede overdracht begint vóór de oppasperiode

Als kattenoppasser zet je de afgesproken dagelijkse verzorging voort en merk je veranderingen op. Daarvoor moet je weten wat bij deze kat normaal is: hoeveel hij doorgaans eet, hoe hij zich gedraagt en wat bekend is over zijn drink- en kattenbakgedrag.

Vraag de eigenaar om het actuele voedings- en medicatieschema, inclusief instructies bij problemen. Spreek af wie je belt, welke dierenarts beschikbaar is en hoe noodzakelijke zorg tijdens de afwezigheid wordt geregeld. Zorg ook voor een vervanger als je zelf uitvalt.

Bespreek eerlijk of je de benodigde zorg kunt bieden. Medicatietijden, meerdere kleine maaltijden en extra observatie kunnen meer of langere bezoeken vragen.

Medicatie vraagt meer dan weten waar het flesje staat

Vraag of de eigenaar vóór de oppasperiode kan laten zien hoe de kat zijn medicatie krijgt. Oefen dit zo nodig samen. Controleer per middel de naam, sterkte, voorgeschreven hoeveelheid, tijdstippen en toedieningswijze. Gebruik de originele verpakking met het etiket en de bijbehorende doseerhulpmiddelen.

Semintra is verkrijgbaar in verschillende concentraties. Ook als je het eerder hebt gegeven, neem je de hoeveelheid van een andere kat nooit als uitgangspunt. De instructie voor deze kat en deze fles is leidend. Noteer iedere toediening, zodat ook bij meerdere verzorgers duidelijk is wat al gegeven is.

Spreek vooraf af wat je doet als medicatie geven niet lukt of als onzeker is hoeveel de kat heeft binnengekregen. Ga niet zelf rekenen met een vervangende dosis. Neem bij twijfel contact op met de dierenarts. Meld ook wanneer de kat zich duidelijk anders gedraagt of ziek wordt; de dierenarts beoordeelt wat dit betekent voor de behandeling.

Onderhuidse vochttoediening is geen standaard oppaswerk

Ga er niet van uit dat je deze behandeling tijdens een oppasperiode kunt overnemen. Bespreek vooraf met de eigenaar en dierenarts hoe de zorg wordt geregeld, bijvoorbeeld via de dierenartspraktijk.

Bied je deze zorg wel aan, dan vraagt dat persoonlijke instructie en oefenen onder deskundige begeleiding, duidelijke afspraken met de dierenarts en voldoende praktische vaardigheid. Alleen een uitleg van de eigenaar is onvoldoende voorbereiding.

Observeer zorgvuldig en handel bij veranderingen

Houd een eenvoudig logboek bij van eten, medicatie, urine, ontlasting en gedrag. Schrijf bijvoorbeeld hoeveel voer je hebt aangeboden en wat daarvan overbleef. In een huishouden met meerdere katten moet je ook kunnen nagaan wie wat heeft gegeten.

Een korte beschrijving als ‘at ongeveer de helft van zijn gebruikelijke portie en bleef daarna onder het bed’ is bruikbaarder dan ‘was wat anders’. Je hoeft de oorzaak niet te benoemen om een belangrijke verandering te signaleren.

Bij alarmsignalen neem je als oppasser tijdig contact op met de eigenaar en/of dierenarts. Wacht bij spoed niet op een reactie van een eigenaar die misschien in het vliegtuig zit. Juist daarom moeten de afspraken over handelen en toestemming vooraf duidelijk zijn.

Het dagelijks leven van de kat blijft centraal staan

De zorg voor een kat met chronische nierziekte gaat ook over ontspannen slapen, prettig contact en eten zonder strijd. Veranderingen daarin verdienen aandacht, naast de controles bij de dierenarts.

Ook de belasting van de verzorging telt mee. Als behandelingen moeilijk uitvoerbaar worden of veel stress opleveren, is dat aanleiding om het plan met de dierenarts te bespreken.

Een kat met chronische nierziekte blijft een kat met eigen voorkeuren en gewoontes. De dierenarts brengt medische deskundigheid in; eigenaar en kattenoppasser kennen de dagelijkse routines en zien hoe de kat zich thuis voelt. Die samenwerking helpt om de zorg af te stemmen op wat deze kat nodig heeft.

Bronnen

Taylor S. et al. (2026). 2026 iCatCare consensus guidelines on the diagnosis and management of chronic kidney disease in cats . Journal of Feline Medicine and Surgery.
International Cat Care. Chronic kidney disease (CKD) in cats . Eigenareninformatie, bijgewerkt op 4 september 2026.
Officiële Europese productgegevens voor Semintra en productinformatie van de Veterinary Medicines Directorate, bijgewerkt mei 2026 .

De iCatCare-richtlijnen combineren onderzoek, expertopinie en klinische ervaring. De praktische afspraken voor kattenoppassers in deze blog zijn een vertaling naar de oppaspraktijk, geen afzonderlijk onderzocht oppasprotocol.

Werk je als kattenoppasser en wil je je verder ontwikkelen in je vak? Op mijn pagina voor professionele kattenoppassers vind je meer kennis en praktische inzichten voor je dagelijkse werk, plus informatie over mijn opleidingen en andere mogelijkheden om je deskundigheid te verdiepen.

De kat laten logeren bij een kattenoppas: mag dat zomaar?

Sun, 13 Sep 2026 07:26:58 GMT

Een kattenoppas verzorgt katten meestal in hun eigen vertrouwde omgeving. Toch zie je steeds vaker oppassers die katten ook in hun eigen woning laten verblijven. Dat kan handig lijken, maar mag een kattenoppas zomaar katten van klanten in huis opvangen? En is zo’n logeeradres voor iedere kat een goede keuze?

Van kattenoppas naar kattenopvang

Er is een belangrijk verschil tussen katten verzorgen in het huis van de eigenaar en katten opvangen in de woning van de oppas. Bij kattenoppas aan huis blijft de kat in zijn eigen leefomgeving. De oppas komt één of meerdere keren per dag langs voor de verzorging. Zodra katten bij de oppas thuis verblijven, wordt die woning een locatie waar dieren worden gehouden ten behoeve van opvang.

Wanneer is opvang bedrijfsmatig?

Wanneer katten bij de oppas thuis verblijven, kan sprake zijn van bedrijfsmatige opvang. Dat wordt per situatie beoordeeld aan de hand van de aard, omvang en regelmaat van de activiteiten. De overheid gebruikt daarvoor verschillende aanwijzingen. Deze hoeven niet allemaal van toepassing te zijn en er bestaat geen vast puntensysteem. Eén aanwijzing is meestal niet doorslaggevend; het gaat om het totaalbeeld. Er wordt bijvoorbeeld gekeken naar:

Hoe vaak er katten worden opgevangen
Of daar een vergoeding tegenover staat
Of de opvang wordt aangeboden of gepromoot, bijvoorbeeld via een website of social media
Of er katten van buiten de eigen familie- of vriendenkring worden opgevangen
Of er ruimtes speciaal voor de opvang zijn ingericht
Of de aanbieder staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel of een btw-nummer heeft
Of de activiteiten bedoeld zijn om inkomsten of winst te behalen

Voor honden en katten wordt daarnaast gekeken naar het aantal dieren dat gedurende twaalf maanden wordt opgevangen. Meer dan twintig dieren is een duidelijke aanwijzing voor bedrijfsmatigheid. Dat betekent echter niet dat je tot en met twintig katten zonder meer als hobbyhouder wordt gezien. Ook bij een lager aantal kunnen de overige omstandigheden ervoor zorgen dat de opvang bedrijfsmatig is.

Een kattenoppas die betaalde opvang actief aanbiedt aan klanten, doet er daarom verstandig aan dit vóór de eerste boeking met RVO en de gemeente af te stemmen.

Wat moet een professionele opvanglocatie regelen?

Als de opvang als bedrijfsmatig wordt gezien, moet de locatie bij RVO worden aangemeld. De locatie krijgt vervolgens een Uniek Bedrijfsnummer, oftewel een UBN. Daarnaast moet onder meer worden voldaan aan regels voor:

Vakbekwaamheid van de beheerder
Huisvesting en verzorging
Hygiëne en het voorkomen van ziekteoverdracht
Dagelijkse gezondheidscontrole
Vaccinaties en vaccinatiebewijzen
De administratie van de opgevangen dieren
Quarantaine, isolatie en afzondering van dieren wanneer dat nodig is

De beheerder moet beschikken over een wettelijk erkend bewijs van vakbekwaamheid voor de diergroep kat. Een cursus of diploma voor kattenoppas aan huis is waardevol voor het professioneel verzorgen van katten, maar is niet automatisch hetzelfde als het wettelijke vakbekwaamheidsbewijs voor een bedrijfsmatige opvanglocatie. Controleer dit daarom altijd afzonderlijk.

Ook een kleinschalige opvang moet zieke dieren, dieren die mogelijk een besmettelijke ziekte hebben en dieren met een onbekende of onvolledige gezondheidsstatus van andere katten kunnen scheiden. In een gewone woning kan dat lastig uitvoerbaar zijn.

Mag het bedrijf in de woning gevestigd zijn?

Een UBN is niet de enige voorwaarde. De opvang moet ook passen binnen het omgevingsplan van de gemeente. Mogelijk is een melding of omgevingsvergunning nodig. Wie huurt, moet daarnaast het huurcontract controleren. Bij een koopwoning kunnen bepalingen in de hypotheekovereenkomst of regels van een Vereniging van Eigenaars van belang zijn. Ook moet de zakelijke verzekering daadwerkelijk dekking bieden voor katten die tijdelijk in de woning verblijven.

Toestemming op het ene gebied betekent dus niet automatisch dat alles geregeld is. Een UBN geeft bijvoorbeeld geen toestemming namens de gemeente, verhuurder of verzekeraar.

En hoe zit het met het welzijn van de kat?

Dat iets wettelijk kan worden georganiseerd, betekent nog niet dat het voor iedere kat een prettige oplossing is.

Katten hechten sterk aan hun eigen leefomgeving. Hun vertrouwde geuren, rustplaatsen, looproutes en verstopplekken geven voorspelbaarheid en controle. Een autorit, een onbekende woning, vreemde mensen en de geur of aanwezigheid van andere katten kunnen stress veroorzaken.

Dat geldt ook voor de katten die al bij de oppas wonen. Een onbekende kat in hun territorium kan onrust, angst, sproeien, conflicten of ander stressgerelateerd gedrag veroorzaken. Katten uit verschillende huishoudens bij elkaar zetten omdat ze “wel sociaal lijken”, is daarom geen vanzelfsprekende of veilige keuze.

Voor veel katten is verzorging in de eigen woning de rustigste oplossing. De kat hoeft niet te reizen en behoudt zijn vertrouwde omgeving en dagelijkse routine.

Wanneer kan verblijf elders toch passend zijn?

Soms is thuisblijven tijdelijk niet mogelijk of niet verantwoord. Denk aan:

Een langdurige, ingrijpende of lawaaiige verbouwing
Brand-, water- of andere schade aan de woning
Een langdurige ziekenhuisopname zonder beschikbare thuisoppas
Een woning die tijdelijk onveilig is
Een kat die intensievere observatie of verzorging nodig heeft dan met huisbezoeken haalbaar is

In zo’n situatie kan een professioneel kattenpension of een zorgvuldig ingerichte kleinschalige opvang uitkomst bieden. De keuze moet aansluiten bij de individuele kat. Leeftijd, gezondheid, eerdere ervaringen, karakter, medicatie en gevoeligheid voor veranderingen spelen allemaal mee.

Een kat die de oppas en de opvangwoning al goed kent, kan anders reageren dan een angstige kat die nooit ergens anders heeft verbleven. Ook dan blijft een rustige, veilige en volledig afgescheiden verblijfsruimte belangrijk.

Waar kun je als katteneigenaar naar vragen?

Overweeg je om je kat bij iemand thuis te laten verblijven? Vraag dan niet alleen of er nog plaats is, maar ook hoe de opvang is georganiseerd.

Goede vragen zijn bijvoorbeeld:

Is deze locatie bij RVO geregistreerd voor bedrijfsmatige kattenopvang?
Beschikt de beheerder over het wettelijk vereiste vakbekwaamheidsbewijs?
Verblijft mijn kat volledig gescheiden van katten uit andere huishoudens?
Zijn er eigen katten, honden of andere dieren aanwezig?
Hoe worden ontsnappingen via deuren, ramen en balkons voorkomen?
Welke vaccinaties en gezondheidsgegevens zijn vereist?
Wat gebeurt er bij ziekte of een medisch noodgeval?
Is er een vaste dierenarts en mag deze zo nodig namens mij handelen?
Hoe vaak wordt mijn kat gecontroleerd en hoeveel persoonlijk contact krijgt hij?
Hoe worden voer, medicatie, kattenbakgebruik en bijzonderheden bijgehouden?
Is de opvang verzekerd voor schade, ziekte, letsel of vermissing?

Vraag ook of je de verblijfsruimte vooraf mag bekijken. Een professionele opvang kan helder uitleggen hoe zij hygiëne, veiligheid, rust en noodsituaties organiseert.

“Hij heeft thuis toch gezelschap?”

Het idee dat een kat tijdens de afwezigheid van zijn eigenaar graag gezelschap heeft van andere katten klinkt menselijk en gezellig. Voor katten werkt dat vaak anders.

Katten die elkaar niet kennen vormen niet automatisch een sociale groep. De aanwezigheid van andere katten kan juist betekenen dat een kat voortdurend alert is, zich verstopt of niet goed durft te eten, drinken of naar de kattenbak te gaan. Afzonderlijke kamers zijn daarom meer dan een praktische luxe: ze kunnen essentieel zijn voor de fysieke en emotionele veiligheid van alle katten.

Een professionele keuze begint vóór de eerste boeking

Voor een kattenoppas kan logeeropvang een aantrekkelijke uitbreiding van de dienstverlening lijken. Er komt echter veel meer bij kijken dan een extra kattenbak en een fijne slaapplek. Onderzoek eerst of de opvang als bedrijfsmatig wordt beschouwd, welke wettelijke vakbekwaamheid nodig is en of de woning geschikt én toegestaan is als opvanglocatie. Denk daarnaast na over ziektepreventie, afzonderingsmogelijkheden, ontsnappingsgevaar, verzekeringen en de gevolgen voor eventuele eigen katten.

Voor eigenaren geldt: laat je keuze niet alleen afhangen van prijs, beschikbaarheid of een gezellig bericht op social media. Vraag hoe de opvang is geregeld en kijk vooral naar wat jouw kat nodig heeft.

In veel situaties is een professionele kattenoppas in de eigen woning de meest katvriendelijke oplossing. Wanneer thuisblijven niet mogelijk is, kies dan voor een opvanglocatie die aantoonbaar professioneel, veilig en passend voor jouw individuele kat werkt.

Dit artikel is informatief en beschrijft de Nederlandse regels zoals geraadpleegd in september 2026. Laat een concrete opvangsituatie beoordelen door RVO en de betreffende gemeente.

Bronnen en meer informatie

Vindt je kat aanraking prettig, of tolereert hij het vooral?

Wed, 02 Sep 2026 05:37:40 GMT

Veel kattenbezitters herkennen het waarschijnlijk. Je kat ligt ergens lekker te slapen en je loopt langs. Even aaien. Of hij zit naast je en je tilt hem op om hem een knuffel te geven. Hij spartelt niet tegen, dus blijkbaar vindt hij het prima.

Maar is dat eigenlijk wel zo?

Een nieuw onderzoek, gepubliceerd in augustus 2026 in het Journal of Feline Medicine and Surgery, geeft een interessante nieuwe kijk op de manier waarop onze katten menselijke interactie ervaren. De onderzoekers keken niet alleen naar het gedrag van de katten, maar maten ook veranderingen in twee hormonen: cortisol en oxytocine. Hun resultaten suggereren dat het voor een kat behoorlijk verschil kan maken of hij zelf invloed heeft op het contact met zijn eigenaar.

En dat is interessant voor iedereen die met katten samenleeft of professioneel met katten werkt.

Wat onderzochten de wetenschappers?

Aan het onderzoek deden twintig volwassen, gecastreerde huiskatten uit Guangzhou in China mee. De katten waren gemiddeld iets ouder dan drie jaar en woonden minimaal vier maanden bij hun eigenaar. Iedere kat maakte op verschillende dagen vier situaties van tien minuten mee in zijn eigen huis.

Bij geen interactie reageerde de eigenaar niet op de kat, ook niet wanneer die toenadering zocht.

Bij passieve interactie nam de eigenaar zelf geen initiatief. Maar zodra de kat contact zocht, reageerde de eigenaar daar positief op met bijvoorbeeld praten, oogcontact of aaien. Zodra de kat weer wegliep, stopte ook de interactie.

Bij actieve interactie mocht de eigenaar zelf contact beginnen, bijvoorbeeld door tegen de kat te praten, oogcontact te zoeken en hem op prettige plekken aan te raken. De kat werd daarbij niet fysiek beperkt.

En bij opgedrongen interactie werd juist contact gebruikt waarbij de bewegingsvrijheid van de kat werd beperkt of tegen zijn voorkeur werd ingegaan, zoals oppakken, vasthouden of knuffelen en aanraking van lichaamsdelen die katten gemiddeld minder prettig vinden.

Dat onderscheid is belangrijk. Met “passief” bedoelen de onderzoekers dus niet dat de eigenaar de kat negeerde. Integendeel: de eigenaar reageerde juist op contact, maar liet de kat bepalen wanneer het begon en wanneer het weer ophield .

Wat gebeurde er in het lichaam van de kat?

Voor en na iedere situatie verzamelden de onderzoekers speeksel en bepaalden daarin de concentraties cortisol en oxytocine. Cortisol wordt vaak gebruikt als indicator voor activatie van het stresssysteem. Oxytocine speelt onder andere een rol bij sociale interactie en hechting, hoewel de betekenis ervan complexer is dan de populaire benaming “knuffelhormoon” doet vermoeden.

En juist daar werd het interessant.

Na de passieve interactie daalde het cortisolgehalte significant, terwijl de hoeveelheid oxytocine toenam.

Bij de opgedrongen interactie zagen de onderzoekers het tegenovergestelde patroon: cortisol nam significant toe, terwijl de oxytocinereactie minder gunstig was dan bij de passieve interactie.

Dat levert fysiologische ondersteuning voor een principe dat binnen moderne kattenzorg al langer centraal staat:

een kat zoveel mogelijk keuze en controle geven over sociale interactie.

Toestaan is niet hetzelfde als kiezen

Dat vind ik persoonlijk misschien wel de belangrijkste praktische boodschap uit het onderzoek. Katten zijn er vaak heel goed in om menselijke handelingen te tolereren. Een kat die wordt opgepakt hoeft niet onmiddellijk te krabben, bijten of weg te springen. Sommige katten blijven simpelweg zitten. Voor ons mensen is het verleidelijk dat te interpreteren als:

"Hij vindt het prima." Maar tussen “dit vind ik prettig” en “ik verdraag dit” zit een behoorlijk groot gebied.

De studie bewijst natuurlijk niet dat iedere kat die blijft zitten terwijl hij wordt geknuffeld heimelijk gestrest is. Maar de resultaten maken wel aannemelijker dat we bij katten niet alleen moeten kijken naar of ze protesteren , maar ook naar de vraag hoeveel zeggenschap ze hebben over de interactie.

Dat betekent bijvoorbeeld dat je tijdens het aaien regelmatig even kunt stoppen. Komt je kat vervolgens weer naar je hand toe, geeft hij een kopje of zoekt hij opnieuw contact? Dan heb je veel duidelijkere informatie over zijn voorkeur dan wanneer jij twintig minuten blijft door-aaien omdat hij nog niet is weggelopen.

In gedragswetenschappelijke termen hebben we het dan over agency : de mogelijkheid van een dier om keuzes te maken en invloed uit te oefenen op wat er met hem en om hem heen gebeurt. En agency is een belangrijk onderdeel van goed dierenwelzijn.

Niet iedere kat reageert hetzelfde

De onderzoekers gingen nog een stap verder. Voorafgaand aan het experiment werden de katten met een zogenaamde Secure Base Test ingedeeld in drie mogelijke hechtingsprofielen: veilig, angstig-onveilig en vermijdend-onveilig.

Daarbij bleken interessante verschillen op te treden.

Katten die als mogelijk veilig gehecht waren geclassificeerd, reageerden fysiologisch relatief gunstig op menselijk contact. Bij katten uit de andere twee groepen nam cortisol gemakkelijker toe. Opvallend genoeg leek bij deze katten zelfs actieve maar niet-dwingende interactie , waarbij de eigenaar dus zelf het initiatief nam, soms meer op de opgedrongen situatie te lijken.

De onderzoekers stellen daarom dat niet alleen hoe we een kat aanraken belangrijk kan zijn, maar ook welke individuele kat we voor ons hebben. Daar zit wat mij betreft een bredere les in die ik in mijn werk als kattengedragstherapeut voortdurend tegenkom. De vraag is zelden "Vinden katten dit prettig?", maar "Vindt deze kat, in deze situatie, dit prettig?"

Wat betekent dit voor het welzijn van katten?

De resultaten sluiten aan bij een bredere ontwikkeling binnen onderzoek naar dierenwelzijn. Goed welzijn betekent niet alleen dat een dier geen pijn, angst of ziekte ervaart. Steeds meer aandacht gaat uit naar de mogelijkheid om positieve ervaringen te hebben en zelf invloed te kunnen uitoefenen op de omgeving.

Voor mens-katcontact betekent dat bijvoorbeeld:

Laat een kat waar mogelijk zelf toenadering zoeken
Geef hem tijdens aanraking regelmatig de gelegenheid om opnieuw te kiezen
Voorkom vasthouden
Let op kleine signalen waarmee een kat aangeeft dat hij genoeg heeft gehad
Accepteer dat sommige katten veel lichamelijk contact prettig vinden, terwijl andere katten liever gewoon bij je in de buurt zijn.

Dat laatste wordt soms onderschat. Een kat die op een meter afstand naast je op de bank ligt, kan heel bewust voor sociale nabijheid kiezen zonder behoefte te hebben aan voortdurend lichamelijk contact. Menselijke liefde wordt nogal eens uitgedrukt door méér te doen. Bij katten kan goed luisteren juist betekenen dat je soms iets niet doet.

Ook relevant voor kattenprofessionals

Voor kattenoppassers, trimmers, dierenartsen en andere professionals is deze studie minstens zo relevant. Juist tijdens noodzakelijke verzorging kunnen we niet altijd volledig aan de kat overlaten wat er gebeurt. Een kat moet soms onderzocht worden, medicatie krijgen, gekamd worden of nagels laten controleren.

“Keuzevrijheid” betekent dan ook niet dat een kat alles zelf mag beslissen. Maar binnen die noodzakelijke handelingen kunnen we vaak verrassend veel keuze teruggeven. Door niet meteen vast te pakken. Door een kat zelf uit zijn reismand te laten komen als dat mogelijk is. Door korte pauzes in te bouwen. Door minder restrictieve handling te gebruiken. Of door tijdens een trimbehandeling goed te beoordelen wanneer de kat toe is aan een moment zonder aanraking.

Agency is dus geen alles-of-nietsprincipe. Zelfs wanneer wij uiteindelijk moeten bepalen wat er gebeurt, kunnen we de kat vaak nog behoorlijk veel invloed geven op hoe het gebeurt.

Maar: twintig katten maken nog geen wetenschappelijke waarheid

Het onderzoek is interessant, maar er zijn belangrijke kanttekeningen. Allereerst waren er slechts twintig katten . De onderzoekers erkennen zelf dat dit een belangrijke beperking is. Bovendien ging het om een specifieke populatie jonge volwassen huiskatten uit één Chinese regio. We kunnen de exacte resultaten daarom niet zonder meer generaliseren naar alle katten.

Ook de indeling in hechtingsstijlen verdient voorzichtigheid. De onderzoekers spreken in de uiteindelijke publicatie bewust over “potential attachment styles” . De Secure Base Test is bij katten nog onvoldoende gevalideerd en er bestaat wetenschappelijke discussie over de vraag of wat ermee gemeten wordt werkelijk hechting is, of bijvoorbeeld ook persoonlijkheid en algemene sociale responsiviteit weerspiegelt. De auteurs benoemen dat zelf expliciet.

En dan zijn er de hormonen. Een hoger cortisol betekent niet automatisch “de kat voelt zich slecht”, net zoals een hogere oxytocinespiegel niet simpelweg betekent “de kat voelt liefde”. Cortisol verandert ook door algemene arousal en oxytocine kan óók stijgen tijdens stress. De onderzoekers waarschuwen daarom dat de hormonale veranderingen niet rechtstreeks vertaald mogen worden naar een positieve of negatieve emotionele toestand. Dat is een belangrijke nuance.

Deze studie bewijst dus niet dat iedere opgedrongen knuffel schadelijk is en evenmin dat iedere passieve interactie een kat gelukkig maakt. Wat de studie wel doet, is experimentele fysiologische gegevens toevoegen aan een groeiend corpus van onderzoek waarin hetzelfde principe terugkomt: katten lijken baat te hebben bij menselijke interacties die rekening houden met hun signalen, voorkeuren en mogelijkheid om zelf keuzes te maken.

Misschien moeten we dus een andere vraag stellen

Soms vragen eigenaren mij: "Hoe weet ik of mijn kat van me houdt?" Maar een veel interessantere vraag zou zijn: "Hoe laat ik mijn kat merken dat ik naar hém luister?" Soms is dat door te aaien. Soms door te spelen. Soms door gewoon samen op de bank te zitten. En soms door die uitgestoken hand gewoon even bij jezelf te houden.

De kunst zit niet in zo veel mogelijk contact hebben met je kat. De kunst zit in contact hebben waar beiden voor kiezen.

Bron

He X, Huang H, Chang H, et al. The hormonal effects of owner-cat interactions on pet cats of different potential attachment styles. Journal of Feline Medicine and Surgery. Online gepubliceerd op 5 augustus 2026. DOI: 10.1177/1098612X261478281.

Lees het oorspronkelijke, open-access onderzoek in Journal of Feline Medicine and Surgery

Februari is de maand van het kattengebit en dat is belangrijker dan je denkt

Tue, 03 Feb 2026 06:18:12 GMT

Als ik één ding vaak hoor, is het dit: “ Hij eet toch gewoon, dus het zal wel meevallen. ” Dat klinkt logisch. Eten is toch hét teken dat een dier zich goed voelt? Maar bij katten werkt dat anders. Een kat kan pijn hebben in zijn bek en tóch blijven eten. Soms zelfs met een ogenschijnlijk normale eetlust. En precies daar zit het risico.

Katten zijn van nature prooidieren én jagers. In beide rollen is het tonen van zwakte gevaarlijk. Een kat die zichtbaar pijn heeft, loopt in de natuur meer risico. Dat instinct om pijn te verbergen zit er nog steeds diep in. Ook bij de huiskat die veilig binnen leeft. Dat betekent dat je als eigenaar zelden duidelijke alarmsignalen krijgt. Geen dramatische huilbuien. Geen duidelijke kreupelheid. Wat je ziet, zijn subtiele veranderingen. En die moet je leren herkennen.

Gebitsproblemen komen bij katten veel voor. Ontstoken tandvlees, ontstekingen rond tanden en kiezen, tandsteen met onderliggende schade, of tanden die langzaam oplossen... Het zijn aandoeningen die dierenartsen dagelijks tegenkomen. En ze doen pijn. Soms chronisch, soms stekend, soms constant zeurend.

Stel je voor dat je maandenlang met kiespijn rondloopt, maar dat niemand ziet hoe vervelend dat is. Je zou misschien nog wel eten. Je zou misschien nog naar je werk gaan. Maar je energie zou lager zijn. Je lontje korter. Je tolerantie kleiner. Dat is precies wat er bij veel katten gebeurt.

Veel eigenaren denken dat ze een gebitsprobleem wel zouden merken. Maar wat ze vaak merken, zijn gedragsveranderingen. Een kat die minder speelt. Minder uitgebreid poetst. Wat stiller wordt. Of juist sneller geïrriteerd reageert. Een kat die zich vaker terugtrekt of minder graag wordt aangeraakt rond de kop. Soms zijn het kleine details: brokjes die uit de bek vallen, wat langer kauwen, een lichte slechte adem, wat rood tandvlees. Maar net zo vaak zie je alleen een kat die “anders” is dan voorheen.

Chronische pijn zet het lichaam in een constante staat van alertheid. Het stresssysteem wordt sneller geactiveerd. Dat kost energie. En energie is kostbaar. Dus gaat een kat besparen. Minder spelen. Minder sociaal contact. Minder geduld.

Bij sommige katten zie je dat terug in prikkelbaarheid. Bij andere in teruggetrokken gedrag. En in sommige gevallen zelfs in problemen rond eten of de kattenbak, omdat pijn en stress het hele systeem beïnvloeden.

Wat het extra ingewikkeld maakt, is dat sommige gebitsproblemen zich onder het tandvlees afspelen. Aan de buitenkant lijkt het soms mee te vallen, terwijl er onderhuids al flinke schade zit. Daarom is een gebitscontrole bij de dierenarts zo belangrijk. Niet alleen wanneer je denkt dat er iets mis is, maar ook preventief.

Tijdens een controle kijkt de dierenarts naar tandvlees, tandsteen en eventuele ontstekingen. In sommige gevallen is een uitgebreidere beoordeling nodig om echt goed te zien wat er speelt. Dat klinkt misschien spannend, maar het doel is pijn wegnemen en dat maakt een wereld van verschil in welzijn. Een gebitsbehandeling is geen cosmetische ingreep. Het gaat niet om een “mooi gebit”, maar om comfort en kwaliteit van leven.

Thuis kun je het gebit ondersteunen, bijvoorbeeld door voorzichtig tandenpoetsen rustig op te bouwen als je kat dat accepteert. Dat vraagt geduld en kleine stapjes. Sommige katten leren het prima, andere niet. Er zijn ook speciale voedingsopties of aanvullende producten die helpen bij het verminderen van tandplak. Maar geen enkel product vervangt een professionele controle.

Wat ik vooral wil meegeven, is dit: neem subtiele veranderingen serieus. Een kat die minder knuffelig is dan normaal, minder enthousiast reageert of ineens wat “korter” reageert, is niet automatisch lastig of eigenwijs. Soms vertelt hij je dat er iets niet prettig voelt.

Februari is de maand van het kattengebit. Misschien is het een mooi moment om jezelf één eenvoudige vraag te stellen: wanneer is het gebit van mijn kat voor het laatst gecontroleerd? Niet uit angst, niet omdat je iets verkeerd hebt gedaan, maar omdat zorg soms juist zit in aandacht voor wat je niet meteen ziet.

En als je met een eenvoudige controle kunt bijdragen aan de gezondheid en het welzijn van je kat, dan is dat misschien wel één van de meest liefdevolle dingen die je voor je kat kunt doen.

Eerste hulp bij een onzindelijke kat

Fri, 30 Jan 2026 07:18:07 GMT

Waarom een hardnekkige fabel het probleem vaak verergert

Je pakt je kat vast en wrijft zijn neus door de urine. Niet uit boosheid, maar omdat je ooit hebt gehoord dat dit zou helpen. Dat een kat zo leert dat hij iets verkeerd heeft gedaan. Dat dit nu eenmaal “werkt”.

Het is een hardnekkige fabel. En eentje die, hoe goedbedoeld ook, vaak meer schade aanricht dan mensen beseffen.

Een kat kan namelijk geen verband leggen tussen een plas van eerder en een correctie die later volgt. Dat is een beetje alsof je iemand uren na een misstap streng toespreekt zonder te zeggen waar het over gaat. De boodschap komt niet aan. Wat blijft hangen is alleen het ongemakkelijke gevoel.

Bij een kat werkt dat niet anders.

Straffen is geen instructie, maar ruis

Wat een kat wél leert van zo’n correctie, is niet “dit mag niet”, maar “mijn eigenaar kan plotseling onvoorspelbaar reageren”. En dat kan verder gaan dan alleen het kattenbakgedrag.

In de praktijk zie je dat straf of dwang ook kan leiden tot ander gedrag: vermijden, zich terugtrekken, schrikachtigheid, of een veranderde relatie met de eigenaar. Niet omdat de kat “gevoelig” is, maar omdat hij leert situaties, of mensen, te associëren met iets onaangenaams. Zoals met de neus door de urine gewreven worden.

Onzindelijkheid is geen opvoedprobleem

Katten zijn van nature zindelijk. Als een kat naast de bak plast of poept, is dat zelden omdat hij niet weet wat de bedoeling is. Het is meestal omdat er iets is veranderd dat voor hem het gebruik van de kattenbak lastiger, onaangenamer of zelfs pijnlijk maakt.

Soms is die oorzaak heel concreet en eenduidig, denk aan pijn bij het plassen of moeite met bewegen. Soms is hij minder zichtbaar voor de eigenaar, maar daarom niet minder reëel voor de kat.

Het probleem is dus vaak niet dat er geen oorzaak is, maar dat die oorzaak niet wordt herkend. Net zoals iemand met een steentje in zijn schoen anders gaat lopen. Niet omdat hij dat wil, maar omdat het simpelweg niet meer comfortabel is.

Stress is vaak een gevolg, geen beginpunt

Stress wordt bij onzindelijkheid vaak als eerste genoemd. Maar in de praktijk zie je meestal een andere volgorde.

Eerst is er iets dat niet klopt, lichamelijk of praktisch, daarna ontstaat spanning doordat de kat zich moet blijven aanpassen aan een situatie die niet meer prettig voelt. Die spanning kan het gedrag versterken, maar is zelden de oorspronkelijke oorzaak.

Begrijpen vóór handelen

Onzindelijkheid vraagt zelden om harder ingrijpen. Het vraagt om nauwkeurig kijken: naar de kat, zijn lichaam, zijn mogelijkheden en zijn leefomgeving. Niet de vraag “hoe leer ik hem dat dit niet mag?”, maar “wat maakt dat dit gedrag nu ontstaat?”

Die verschuiving in denken alleen al haalt vaak veel spanning uit de situatie, bij de kat én bij de eigenaar.

Onzindelijkheid is geen falen. Niet van de kat, en niet van jou. Het is een aanwijzing dat er ergens iets schuurt, ook al zie je dat niet meteen.

Wil je hier zelf gestructureerd mee aan de slag?

In de online videocursus ‘ Mijn kat is onzindelijk, wat nu ?’ leer je aan de hand van een praktische vierstappenroute onderzoeken wat er kan spelen. Je kijkt naar het gedrag, mogelijke medische oorzaken, de kattenbaksituatie en factoren in de leefomgeving.

De cursus helpt je om beter te begrijpen wat jouw kat laat zien, gericht verbeteringen aan te brengen en te bepalen wanneer aanvullende hulp nodig is.

Lees hier meer over de cursus ‘Mijn kat is onzindelijk, wat nu?’

Katten in huis tijdens bezichtigingen

Wed, 12 Nov 2025 06:20:54 GMT

Waarom 'even weghalen' geen goed idee is

Onlangs las ik in de Stentor een artikel van een makelaar die adviseert om voor bezichtigingen huisdieren tijdelijk elders onder te brengen en alle dierenspullen even op te bergen.

Het zette me aan het denken, want dit is precies zo’n onderwerp waarin twee werelden elkaar raken: de rationele wereld van de woningmarkt en de gevoelsmatige wereld van dierwelzijn. Ook ik heb in het verleden, toen ik mijn huis wilde verkopen, te horen gekregen dat het beter zou zijn als de katten “even ergens anders verbleven” en dat kattenspullen maar beter uit het zicht konden blijven. Goed bedoeld advies, want het is logisch dat een makelaar wil dat een huis er neutraal en uitnodigend uitziet. Toch wringt het vanuit het perspectief van de kat en dat verdient wat meer uitleg.

Waarom makelaars dat advies geven

Makelaars hebben één doel: een huis zo aantrekkelijk mogelijk presenteren voor een zo breed mogelijk publiek. Dat betekent: fris, opgeruimd en zonder te veel persoonlijke sporen. Kattenbakken, krabpalen, voerbakjes of haren op de bank kunnen die neutrale indruk verstoren. Daarnaast zijn er kijkers die allergisch zijn of niet dol op katten. Vanuit verkooplogica is het dus begrijpelijk dat een makelaar het liever “dierloos” houdt tijdens een bezichtiging.

Het probleem ontstaat alleen wanneer dat advies letterlijk wordt opgevolgd, zonder rekening te houden met de impact op het welzijn van de katten die er wonen.

Voor katten is het geen huis, maar een territorium

Waar mensen een huis zien als een verzameling kamers, muren en meubels, zien katten het als hun territorium . Het is de plek die ze markeren met geur, krabsporen en hun gedrag. Alles in dat territorium geeft hen een gevoel van veiligheid en controle. Wanneer er ineens vreemde mensen door hun leefruimte lopen, geuren verdwijnen of spullen worden verplaatst, tast dat hun zekerheid aan.

Zelfs kleine veranderingen, zoals een andere indeling, nieuwe schoonmaakmiddelen, onbekende stemmen - kunnen stress veroorzaken. Sommige katten trekken zich terug en blijven dagenlang uit zicht. Anderen reageren door te sproeien, te krabben of onzindelijk te worden. Wat voor ons dus slechts een uurtje ‘bezichtigen’ is, kan voor een kat voelen als een inbraak in haar veilige wereld.

Katten weghalen of opsluiten? Liever niet!

Het tijdelijk elders onderbrengen van katten, bijvoorbeeld bij familie of in een pension, lijkt voor sommige mensen een vriendelijk alternatief. Maar dat is het zelden. Een vreemde omgeving, onbekende geuren en geluiden veroorzaken vaak meer spanning dan even vreemde mensen in huis dulden.

Ook het opsluiten van katten in één kamer is niet ideaal, zeker niet bij katten die gewend zijn vrij door het huis te bewegen. Ze verliezen controle over waar ze heen kunnen, horen onbekende geluiden zonder te kunnen zien waar die vandaan komen, en ervaren een deel van hun territorium als ontoegankelijk. Zelfs met hun mandje, eten en kattenbak erbij voelt dat plots beperkend.

Als het enigszins kan, is het dus beter de kat vrij in haar vertrouwde omgeving te laten, ook tijdens bezichtigingen.

Hoe combineer je kattenwelzijn en makelaarsetiquette?

De uitdaging ligt in het vinden van een evenwicht: hoe houd je het comfortabel voor de kat, zonder dat de makelaar of potentiële kopers last ervaren?

1. Plan slim.
Bespreek met de makelaar of de bezichtigingen gegroepeerd kunnen worden binnen een kort tijdsblok. Zo hoeft de kat minder vaak nieuwe mensen te verdragen.

2. Beperk onrust, niet bewegingsvrijheid.
Laat de kat toegang houden tot het hele huis, maar zorg dat er veilige schuilplekken beschikbaar zijn. Bijvoorbeeld hoge plekken, kasten of onder het bed. Katten kiezen zelf wel waar ze zich prettig voelen.

3. Houd het netjes, maar niet steriel.
Ruim losse kattenharen op, maak de kattenbak schoon en ventileer even kort voor de bezichtiging. Maar overdrijf niet: kattengeuren horen bij het huis en geven de kat houvast. Een overdaad aan luchtverfrissers of schoonmaakmiddelen kan haar juist desoriënteren.

4. Wees voorzichtig met geur.
Katten hebben een ongeveer veertien keer sterker reukvermogen dan mensen. Ze herkennen via geur wie er is geweest, of iets veilig is en markeren er hun territorium mee. Door te veel te reinigen of maskerende geuren te gebruiken, haal je hun geurkompas weg. Vergelijkbaar met als iemand in ons huis ineens de meubels verplaatst heeft en je in het donker je weg moet zoeken in je eigen huis. Een korte ventilatie is prima, maar laat de natuurlijke geur van het huis grotendeels intact.

5. Houd zoveel mogelijk de standaard routine aan.
Voer, speel en geef aandacht op de gebruikelijke tijden. Katten hechten sterk aan voorspelbaarheid; die routine helpt stress te beperken, ook op dagen met veel bezoekers.

En als vrij rondlopen echt niet kan?

Soms is er geen andere optie, bijvoorbeeld bij katten die erg schrikachtig zijn of de neiging hebben te ontsnappen als er deuren openstaan. In dat geval is het verstandig vooraf één kamer te kiezen die als tijdelijke veilige zone kan dienen.

Laat je kat daar geleidelijk aan wennen. Sluit de deur in de dagen voorafgaand aan een bezichtiging af en toe een kwartiertje, zodat ze leert dat het een veilige plek is. Zet er vertrouwde spullen neer: haar mandje, eten, water, kattenbak, krabpaal en iets wat naar jou ruikt. Zorg ook hier voor voldoende verstopplekjes.

Tijdens de bezichtiging kan ze daar rustig blijven, met eventueel wat achtergrondgeluid (zoals een radio op lage stand) om vreemde stemmen te maskeren. Dat is geen ideale situatie, maar wel een noodoplossing.

Een kwestie van respect en realisme

Katten zijn geen decorstukken die je tijdelijk kunt verplaatsen voor een verkoopstrategie. Ze zijn huisgenoten met emoties, gewoontes en een sterke behoefte aan stabiliteit. Het tijdelijk verwijderen van katten of het drastisch veranderen van hun leefomgeving voor een bezichtiging is vanuit kattenwelzijn zelden verantwoord.

Dat betekent niet dat makelaars ongelijk hebben als ze streven naar een nette presentatie. Het betekent alleen dat we oog moeten hebben voor meer dan het esthetische: ook voor het welzijn van de levende bewoners. Een goede makelaar begrijpt dat, en een betrokken eigenaar bereidt zich zorgvuldig voor. Zo maak je bezichtigingen mogelijk die prettig verlopen voor koper, verkoper én kat.

Voorkomen is beter dan genezen

Een goede voorbereiding kan veel stress voorkomen. Wanneer je al in een vroeg stadium advies vraagt over hoe je je katten het beste kunt begeleiden in de aanloop naar een mogelijke verhuizing, kun je veel problemen voor zijn. Door tijdig rekening te houden met hun gedrag, geurbeleving en behoefte aan stabiliteit, blijft hun welzijn beter gewaarborgd, ook als het huis tijdelijk wat drukker wordt dan normaal.

Wil je weten hoe je jouw katten het beste kunt begeleiden voor, tijdens en na een verhuizing? Neem gerust contact op voor preventief advies of een persoonlijk plan om het verhuisproces zo soepel mogelijk te laten verlopen, voor mens én kat.

Katten en hun grenzen

Sun, 28 Sep 2025 06:33:30 GMT

Zo weet je of je kat wél of géén contact wil

Katten zijn meesters in subtiele communicatie. Ze vertellen ons precies of ze contact willen, maar vaak fluisteren ze het in plaats van te schreeuwen. Als eigenaar moet je dus leren kijken en luisteren.

Voorbeeld 1: Dinky zei “nu even niet”

Oppaskatje Dinky lag rustig te slapen op een kussen (zie foto hierboven). Toen ik dichterbij kwam, draaide ze één oortje naar me toe… en daarna weer terug. Geen gegrom, geen klauw, gewoon een nette boodschap: “Ik weet dat je er bent, maar ik heb nu geen zin in contact.”

Door haar met rust te laten, liet ik zien dat ik haar grens respecteerde. En wat denk je? Even later kwam ze zélf naar me toe.

Voorbeeld 2: Jazz nodigt me uit

Soms is het juist wél tijd voor aandacht. Zoals oppaskatje Jazz, de kat op de foto hierboven: die stond rechtop, maakte oogcontact en zette haar pootjes op mijn knie. Toen ik rustig mijn hand uitstak, kwam ze nieuwsgierig snuffelen.

Een hand laag en ontspannen aanbieden is een vriendelijke uitnodiging. In de reactie van je kat laat hij precies zien wat hij bedoelt:

Kopjes geven of tegen je hand duwen → dit is een duidelijke “ja, ik wil contact”.
Even ruiken en dan wegdraaien → dat is weer de subtiele “nu even niet”-boodschap.

Wat is aai-agressie?

Veel mensen kennen het: je zit je kat te aaien en ineens: hap of krab! Dat is aai-agressie . Het ontstaat vaak omdat wij eerdere signalen van de kat hebben genegeerd. Katten raken dan overprikkeld en grijpen naar de enige optie die ze nog hebben: een harde “nee”.

Waar kun je op letten?

Oren : draaien de oren even jouw kant op en weer terug (zoals bij Dinky), dan zegt je kat: “ik weet dat je er bent, maar laat me met rust.” Oren plat, opzij of naar achteren zijn een nóg duidelijkere boodschap: niet aanraken, afstand houden.
Ogen : zacht knipperen = ontspanning. Een kat die wegkijkt kan aangeven: “ik heb nu geen interesse.” Een starre blik met grote pupillen betekent spanning. Ook dan beter geen contact.
Staart en houding : een ontspannen lichaam en rustige staart wijzen op ontspanning. Een zwiepende staartpunt of stijve houding = tijd om te stoppen.
Actief contact : kopjes, tegen je hand duwen of – zoals hierboven – pootjes op je knie zetten, zijn duidelijke uitnodigingen.

Waar kun je een kat het beste aaien?

De meeste katten waarderen het als je ze aait op deze plekken:

Rondom de wangen
Onder de kin
Bij de oortjes
Over de kop en nek

Vermijd de buik, onderkant van de rug en staart: dat zijn vaak gevoelige gebieden.

Wanneer laat je een kat altijd met rust?

Sommige momenten zijn simpelweg geen uitnodiging voor contact. Laat een kat met rust wanneer hij:

Eet of drinkt
De kattenbak gebruikt
Slapen of rusten (zoals Dinky in haar kussenmoment)

Respecteer je die momenten, dan voelt je kat zich veiliger – en zal hij juist vaker zélf contact zoeken.

Een simpele regel: laat de kat zelf kiezen

Onderzoek laat zien dat katten veel vriendelijker reageren als ze zelf de keuze hebben om contact te maken. Een handige vuistregel is de 5-seconden-test : aai kort, stop, en kijk wat je kat doet. Zo houd je het contact prettig voor jullie allebei.

Tot slot

We kunnen glimlachen om het idee van “grensoverschrijdend gedrag”, maar voor katten is het bittere ernst. Zij geven hun grenzen subtiel aan – en als we die negeren, volgt er een harde correctie. Herken je de signalen wél, dan voorkom je krassen en aai-agressie en krijg je een kat die zich veilig voelt en juist vaker zélf naar jou toekomt.

Wil je meer weten of speelt er bij jouw kat al een gedragsprobleem? Kijk dan op mijn pagina over gedragstherapie voor meer informatie en mogelijkheden.

Rouw bij katten: zo help je je kat na het verlies van een maatje

Wed, 06 Aug 2025 09:00:26 GMT

Over verlies, verbondenheid en steun voor je achterblijvende kat

Afscheid nemen van een geliefde kat is zwaar. Maar als je meerdere katten in huis hebt, is het verlies vaak nóg complexer: jij rouwt, maar je kat rouwt misschien ook. En dat roept veel vragen op.

Kunnen katten rouwen?
Hoe merk je dat aan hun gedrag?
Wat kun je doen om ze te helpen — en wat juist niet?

Ik kreeg de afgelopen jaren regelmatig zulke vragen van baasjes van overleden oppaskatjes. Daarom was ik al begonnen met het schrijven van een kort e-boek over dit onderwerp. Toen ik onlangs opnieuw het verdrietige bericht kreeg van een overleden kat, die voor de ogen van zijn baasje werd aangereden, besloot ik het boekje af te maken.

Wat katten ons laten zien

Rouw bij katten wordt vaak onderschat. We zien katten als onafhankelijk, maar ze vormen diepe banden. Met elkaar, met ons, en met hun omgeving. Als zo’n band plotseling wegvalt, ontstaat er verwarring. Soms zelfs stress, gedragsproblemen of lichamelijke klachten.

En dat vraagt om zorg, geduld en begrip. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor de kat die achterblijft.

Gratis e-book: praktische steun voor jou en je kat

In het e-book “Rouw bij katten” vind je:

wat we (wel en niet) weten over rouw bij katten
de drie meest voorkomende reacties
wat je kat helpt in de dagen en weken na het verlies
signalen dat je extra hulp moet inschakelen
troost en handvatten voor jou als eigenaar
en handige bijlagen zoals een gedragsobservatiekaart

�� Het e-book is hier gratis te downloaden.

Eén kat kwijt. Eén kat uit balans. En jij ertussenin.

Je hoeft het niet alleen te doen. Soms is een beetje houvast genoeg. Hopelijk vind je die in dit boekje, voor je kat én voor jezelf.

Hoe kies je de beste kattenoppas voor jouw katten?

Sun, 27 Jul 2025 10:34:00 GMT

Waarom je niet zomaar iemand op je katten moet laten passen

Stel je gaat op vakantie en je buurmeisje van 14 heeft aangeboden om op je katten te passen. Je hebt haar alles uitgelegd: hoe het zit met het voer, waar de kattenbakken staan en hoe vaak ze schoongemaakt moeten worden. Je vertrekt met een gerust hart en komt twee weken later ontspannen terug. In je tas zit een sleutelhanger in de vorm van een kat, een kleinigheidje om haar te bedanken.

Maar zodra je de deur opendoet, ruik je het al. Je katten blijken ineens onzindelijk. Plassen naast de bak, drollen achter de bank. Wat blijkt? Het buurmeisje had wel gevoerd, maar het verschonen van de kattenbakken liet ze een beetje “op z’n beloop”. En jouw katten? Die vonden het vieze toilet niet uitnodigend genoeg. Dus zijn ze zelf maar op zoek gegaan naar andere plekken. En voilà, een gedragsprobleem is geboren. Klinkt als een worst‑case scenario? Helaas is het verre van zeldzaam.

“Ik weet wel wat ik moet doen, ik heb altijd katten gehad”

Bij de lancering van mijn online cursus “Kattenoppas aan huis” hoorde ik het vaak: “Ik heb zelf katten, dus ik weet wel hoe het moet.” En eerlijk: ervaring met katten is waardevol. Maar dat maakt je nog niet automatisch een goede kattenoppas.

Een oppas is geen vervanger van de voerautomaat. Het is iemand die signalen oppikt die "het buurmeisje" misschien niet ziet: minder eten, ander gedrag, ongewone ontlasting, stresssignalen, braken of juist lusteloosheid. Subtiele dingen, die je alleen opmerkt als je weet waar je op moet letten en als je bereid bent de tijd te nemen om echt te observeren.

Wat als het misgaat?

Een goede kattenoppas weet precies wat te doen als jouw kat ineens ziek wordt. Of ontsnapt. Of een dosis insuline nodig heeft om 19:00 uur stipt, niet “ergens in de avond”. Dat vraagt niet alleen ervaring, maar ook structuur, rust en voorbereiding. En wat als je oppas zélf ziek wordt of haar been breekt? Is er dan een back‑up? Een overdracht? Staat het plan ergens op papier?

Vertrouwen begint bij voorbereiding

Veel mensen denken dat het lastig is om een betrouwbare oppas te vinden. Maar dat hoeft het niet te zijn, als je weet waar je op moet letten. Tijdens een kennismaking kun je gericht vragen stellen die je direct een beeld geven van de professionaliteit, kennis en aanpak van de oppas.

Bijvoorbeeld:

Hoe ga je om met medicatie of een kat met gedragsproblemen?
Wat doe je als je de kat niet ziet tijdens je bezoek?
Heb je een backup?
Hoe beheer je sleutels en codes?
Krijg ik na elk bezoek een update – en zo ja, wat zit daarin?

Dit zijn geen lastige vragen. Maar ze maken wel het verschil tussen “iemand die komt voeren” en iemand die de verantwoordelijkheid serieus neemt.

Download de checklist en ga voorbereid het gesprek in

Om je te helpen bij het kiezen van een oppas die bij jou en je katten past, heb ik een checklist gemaakt. Eentje die je zo kunt printen of meenemen op je telefoon. De vragen helpen je om niets te vergeten tijdens de kennismaking en om het gesprek concreet en ontspannen te voeren.

Want een professionele kattenoppas herken je niet aan de liefde voor katten alleen. Maar aan wat ze vraagt. Wat ze opmerkt. En hoe ze handelt als het mis dreigt te gaan.

Het is heet! Zo houd je je kat veilig en koel

Sat, 21 Jun 2025 10:44:30 GMT

Zomerse temperaturen zijn heerlijk voor een dagje strand, maar voor onze katten kunnen ze al snel gevaarlijk worden. Katten kunnen hun warmte namelijk maar beperkt kwijt, en raken sneller oververhit dan veel mensen denken. In deze blog lees je hoe je jouw kat comfortabel en veilig de zomer door helpt.

Hoe ervaren katten hitte?

Katten zweten niet zoals wij dat doen. Ze hebben alleen zweetkliertjes in hun pootjes en moeten het verder hebben van gedragsaanpassingen, zoals zichzelf wassen en rustig blijven liggen. Dat werkt prima bij milde warmte, maar als het buiten echt heet wordt, kan de lichaamstemperatuur snel te hoog oplopen.

Oververhitting

Oververhitting komt sneller voor dan je denkt, zeker bij windstil of benauwd weer. Het is dan ook belangrijk om de signalen van hittestress op tijd te herkennen:

Hijgen, vaak met open bek
Sloom of juist rusteloos gedrag
Overmatig kwijlen
Rode of bleke slijmvliezen
Vochtige pootafdrukken op gladde oppervlakken
Braken of diarree
Wankel lopen of omvallen

Zie je meerdere van deze signalen? Handel dan direct en neem contact op met je dierenarts.

Hieronder tips op dit te voorkomen:

Zorg voor voldoende vocht

Tijdens warme dagen is voldoende drinken essentieel. Maar katten zijn van nature geen grote drinkers, dus een beetje hulp is welkom:

Zorg voor meerdere drinkpunten. Plaats kommen of een fontein op verschillende verdiepingen in huis en op meer dan 2 meter afstand van voerbakjes.
Gebruik diepe, smalle bakken om verdamping beter te gaan en ververs het water dagelijks.
Stromend water kan katten nét dat extra zetje geven om meer te drinken, al verschilt dat wel per kat.
Roer 2-3 eetlepels lauwwarm water of kattenbouillon door droog- of natvoer.
Doe wat ijsblokjes in het water of leg losse ijsblokjes op een gladde vloer. Zo zorg je voor verkoeling en verrijking!

Koele schuilplekken

Katten zoek uit zichzelf de koelste plek in huis op. Toch kun je ze daarbij helpen met wat slimme aanpassingen:

Laat deuren naar badkamers of tegelvloeren open.
Houd gordijnen of rolluiken gesloten tijdens de heetste uren van de dag.
Zet een ventilator aan op de zachtste stand. Zorg wel dat de kat zelf kan kiezen of hij wel of niet in de luchtstroom gaat liggen en let op snoeren.
Komt je kat buiten? Zorg dan voor schaduw door het neerzetten van een parasol of andere afgeschutte schaduwplek. Zorg ook voor een bak vers water buiten.
Leg een koelmat neer of wikkel een bevroren waterfles in een handdoek.

Vacht- en huidverzorging

Een goed verzorgde vacht helpt je kat om koel te blijven, maar verkeerd scheren of trimmen kan juist averechts werken:

Dagelijks borstelen met een slickerborstel verwijdert losse ondervacht en bevordert luchtcirculatie bij lang- en kortharige katten. Let wel goed op tekenen van irritatie of stress, want dit kan ook teveel van het goede zijn als het erg warm is.
Vermijd kaalscheren, dit helpt niet tegen de hitte. De vacht functioneert namelijk ook als zonwering. Trim alleen klit- of probleemzones.
Witte, dunbehaarde of roze neusjes of oren? Smeer een diervriendelijke zonnebrand zonder zinkoxide of salicylaten op neus en oorranden. Gebruik nooit menselijke zonnebrand, ingrediënten daarvan kunnen giftig zijn.

Overige

Tot slot nog wat extra tips:

Plan intensief spel, training of autoritten in de koele ochtend of late avond
Een stilstaande auto warmt in 10 minuten sneller op dan de buitentemperatuur. Laat je kat dus nooit achter in de auto, ook niet heel even!

Een paar simpele aanpassingen kunnen een wereld van verschil maken voor het welzijn van je kat op warme dagen. Begin op tijd met maatregelen en vertrouw op je gevoel als je kat zich anders gedraagt dan normaal. Heb je vragen of wil je advies op maat? Neem dan gerust contact op!

Sproeien of naast de bak plassen? Eerst checken of je kat gezond is!

Thu, 05 Jun 2025 11:00:14 GMT

Waarom is urineonderzoek zo belangrijk?

Als je kat ineens buiten de kattenbak plast of begint te sproeien, is dat natuurlijk heel vervelend. Het is logisch om te denken dat je kat dit doet uit protest, stress of omdat er iets in huis veranderd is. Toch is het ontzettend belangrijk om altijd eerst aan de gezondheid van je kat te denken voordat je naar het gedrag kijkt.

Medische oorzaken komen vaak voor

Katten zijn meesters in het verbergen van pijn of ongemak. Dit is een overlevingsinstinct: in de natuur zouden ze een makkelijke prooi zijn als ze laten zien dat ze ziek zijn. Daardoor merk je als eigenaar vaak pas laat dat er iets mis is. Plassen buiten de bak of sproeien kan het eerste (en soms enige) signaal zijn dat je kat zich niet lekker voelt.

Veel medische problemen kunnen ervoor zorgen dat een kat de kattenbak niet meer gebruikt, zoals:

Blaasontsteking
Blaasgruis of blaasstenen
Nierproblemen
Suikerziekte (diabetes)
Problemen met de schildklier
Pijn bij het bewegen (bijvoorbeeld door artrose)
Cognitieve achteruitgang bij oudere katten

Deze problemen kun je meestal niet zien aan de buitenkant. Ze zijn alleen op te sporen met urineonderzoek (en soms aanvullend bloedonderzoek).

Eerst gezondheidsproblemen uitsluiten

Daarom is het advies: laat altijd eerst een uitgebreid urineonderzoek doen bij de dierenarts als je kat buiten de bak plast of sproeit. Zo weet je zeker of er sprake is van een medisch probleem. Is je kat gezond? Dan kun je daarna samen met een gedragstherapeut op zoek naar een gedragsmatige oplossing.

Hoe werkt urineonderzoek?

De dierenarts vraagt je meestal om urine van je kat op te vangen en mee te nemen naar de kliniek. Lukt dat niet, dan kan de dierenarts zelf urine afnemen, bijvoorbeeld met een klein prikje in de blaas. Dat klinkt spannend, maar is voor je kat meestal nauwelijks pijnlijk en het gaatje sluit meteen weer.

De urine wordt onderzocht op onder andere:

Ontstekingscellen (wijzen op blaasontsteking)
Kristallen of gruis (blaasgruis of stenen)
Bacteriën (infectie)
Suiker (diabetes)
Eiwitten (nierproblemen)
De zuurgraad van de urine

Zo kan de dierenarts snel zien of er een lichamelijke oorzaak is voor het plasgedrag van je kat.

Waarom niet meteen naar het gedrag kijken?

Als je direct aan het gedrag gaat werken zonder medische oorzaken uit te sluiten, kun je het probleem zelfs verergeren. Een kat met pijn of een blaasontsteking kan niet “leren” om de bak weer te gebruiken. Pas als je zeker weet dat je kat gezond is, heeft een gedragsaanpak zin.

Samengevat

Plassen buiten de bak of sproeien kan een teken zijn van ziekte.
Katten laten pijn of ongemak vaak niet duidelijk zien.
Urineonderzoek is de enige manier om veel medische oorzaken uit te sluiten.
Eerst gezondheid, dan gedrag!

Heeft jouw kat plasproblemen? Maak dan altijd eerst een afspraak bij de dierenarts voor urineonderzoek. Zo help je je kat het beste en voorkom je veel frustratie voor jezelf!

En daarna? Kijk kritisch naar de kattenbak

Is je kat medisch gezond verklaard, maar blijft hij sproeien of naast de bak plassen? Dan ligt de oorzaak vaak bij de kattenbak zelf: de plek, de grootte, het grit of het onderhoud.

In de online cursus Mijn kat is onzindelijk, wat nu? leg ik stap voor stap uit wat katten nodig hebben om hun kattenbak wél prettig te gebruiken en waarom kleine aanpassingen vaak al een groot verschil maken. De cursus is bedoeld als praktische eerste stap voor katteneigenaren die onzindelijkheidsproblemen willen oplossen of voorkomen.

Lees hier meer over de cursus Mijn kat is onzindelijk, wat nu? .

De betoverende, maar dodelijke, lelie...

Fri, 30 May 2025 07:55:13 GMT

Schoonheid met een verborgen gevaar voor katten

Als kattenoppas en kattengedragstherapeut kom ik in veel huizen waar bloemen een sfeervolle toevoeging zijn. Maar tussen al die prachtige planten schuilt soms een levensgevaarlijk gevaar voor onze geliefde huistijgers: lelies. In deze blog neem ik je mee in de wereld van deze giftige schoonheden, met speciale aandacht voor daglelies en lelies in boeketten, en een oproep aan alle hoveniers en bloemisten.

Lelies zijn prachtig, geuren heerlijk en zijn een symbool van zuiverheid. Toch zijn ze voor katten een van de meest giftige planten die je in huis of tuin kunt vinden. Niet alleen de bloem zelf, maar elk onderdeel van de plant, van het blad tot de stengel, het stuifmeel en zelfs het water in de vaas, kan je kat fataal worden. Het hoeft niet eens zo te zijn dat je kat van de lelie eet. Ook als ze alleen maar stuifmeel op hun vacht krijgen en dit tijdens het wassen binnenkrijgen, kan dat al ernstige gevolgen hebben.

Daglelies: De verraderlijke tuinbewoner

Daglelies (Hemerocallis) - foto onderaan deze blog - zijn populair in tuinen vanwege hun lange bloeitijd en kleurrijke verschijning. Veel mensen realiseren zich niet dat ook deze planten extreem giftig zijn voor katten. Onderzoek toont aan dat zelfs het eten van een klein stukje blad of bloem kan leiden tot acute nierschade. Katten kunnen binnen enkele uren na inname symptomen vertonen als braken, kwijlen, niet meer eten en sloomheid. Zonder snelle behandeling kan dit fataal aflopen.

Lelies in boeketten: Een onzichtbaar gevaar

Een van de grootste risico’s schuilt in boeketten. Lelies zijn een vaste waarde in bloemstukken, vooral bij verjaardagen, bruiloften en andere feestelijke gelegenheden. Veel mensen zijn zich niet bewust van het gevaar dat deze bloemen vormen voor hun kat. Het is daarom essentieel om elke bos bloemen die je in huis haalt, goed te controleren op lelies. Zelfs als je ervan overtuigd bent dat je kat niet bij de bloemen kan komen, is het verstandig om lelies te vermijden. Katten zijn nieuwsgierig en vinden altijd een weg.

Wat te doen als je kat in aanraking komt met een lelie?

Als je vermoedt dat je kat iets van een lelie heeft binnengekregen, wacht dan niet af. Neem direct contact op met je dierenarts. Elke minuut telt! Was eventueel stuifmeel van de vacht af met lauw water en voorkom dat je kat zichzelf schoonlikt. De behandeling bestaat vaak uit het laten braken en het geven van een infuus om de nieren te ondersteunen. Snel handelen kan het verschil maken tussen leven en dood.

Een oproep aan hoveniers en bloemisten

Katten zijn niet alleen huisdieren, ze zijn onderdeel van het gezin. Daarom is het belangrijk dat hoveniers en bloemisten zich bewust zijn van het gevaar dat lelies vormen voor katten. Informeer klanten die katten hebben over de risico’s van lelies en daglelies. Bied alternatieven aan, zoals rozen, gerbera’s of orchideeën, die veilig zijn voor katten. Door samen te werken kunnen we ervoor zorgen dat katten veilig kunnen genieten van een huis vol bloemen.

Praktische tips voor kattenliefhebbers

Vermijd lelies en daglelies in huis en tuin als je een kat hebt.
Controleer altijd boeketten op lelies voor je ze in huis zet. Haal ze uit het boeket en gooi ze meteen weg.
Informeer gasten die bloemen meenemen over het gevaar van lelies.
Zet bloemen op een plek waar je kat niet bij kan, maar blijf alert.
Ken de symptomen van vergiftiging: braken, kwijlen, niet eten, sloomheid en nierproblemen.

Door bewust te kiezen voor katvriendelijke bloemen en planten, maak je je huis niet alleen mooier, maar ook veiliger voor je kat.

Afbeelding van een daglelie:

Automatische kattenbakken: Niet ideaal voor kattenwelzijn

Tue, 23 Jul 2024 04:38:02 GMT

Als een fervente kattenliefhebber en gedragsdeskundige, begrijp ik de verleiding van automatische, zelfreinigende kattenbakken zoals de Litter Robot-4 die in dit bericht van Bright gepromoot wordt. Ze beloven gemak voor de eigenaar en een altijd schone omgeving voor de kat. Echter, wanneer we kijken naar het welzijn van de kat, zijn er verschillende redenen waarom deze high-tech oplossingen mogelijk niet de beste keuze zijn.

Stress en angst

Katten zijn van nature zeer territoriaal en gevoelig voor veranderingen in hun omgeving. De geluiden en bewegingen van een automatische kattenbak kunnen schrikken en stress veroorzaken. Deze stress kan leiden tot vermijdingsgedrag, waarbij de kat de kattenbak helemaal niet meer wil gebruiken. Dit kan resulteren in onzindelijkheid en meer stress voor zowel de kat als de eigenaar. Hoewel sommige katten zich kunnen aanpassen aan het geluid en de beweging van een automatische kattenbak, zullen veel katten deze als beangstigend ervaren. Het onverwachte starten van het reinigingsproces kan vooral bij nerveuze of angstige katten leiden tot een negatieve associatie met de kattenbak.

Gebrek aan controle

Katten markeren hun territorium door geur, en de kattenbak is een belangrijk onderdeel hiervan. Een automatische kattenbak die constant de uitwerpselen van de kat verwijdert, kan ervoor zorgen dat de kat het gevoel heeft dat haar territorium niet stabiel is. Dit kan leiden tot onzekerheid en mogelijk zelfs tot (meer) sproeigedrag als de kat probeert haar geur te behouden. Katten zijn pragmatische dieren. Als ze moeten gaan, dan moeten ze gaan. Zelfs als de kattenbak hun angst inboezemt, zullen ze deze uiteindelijk gebruiken omdat de noodzaak om hun behoefte te doen sterker is dan hun voorkeur voor een bepaalde bak. Het feit dat een kat een automatische kattenbak gebruikt, kan simpelweg betekenen dat ze geen andere optie heeft.

Gezondheidsmonitoring

Een handmatige kattenbak biedt eigenaren de mogelijkheid om dagelijks de uitwerpselen van hun kat te inspecteren. Veranderingen in frequentie, hoeveelheid, kleur of consistentie van de ontlasting kunnen wijzen op gezondheidsproblemen. Automatische kattenbakken kunnen deze belangrijke signalen missen, waardoor potentiële gezondheidsproblemen later worden opgemerkt.

Hygiëne

Automatische kattenbakken lijken op het eerste gezicht hygiënisch, omdat de uitwerpselen uit het zicht verdwijnen in een afgesloten reservoir. Maar dat geeft een vals gevoel van veiligheid. De bewegende onderdelen van de bak komen voortdurend in contact met ontlasting en urine. Als de bak niet wekelijks grondig wordt schoongemaakt, kan hij een broedplaats voor bacteriën worden.

Onderschatting van onderhoud

Hoewel automatische kattenbakken adverteren met minder onderhoud, vereisen ze nog steeds regelmatige schoonmaak en onderhoud. Filters moeten worden vervangen, en de unit zelf moet schoon gehouden worden om storingen te voorkomen. Als dit niet correct wordt gedaan, kan dit leiden tot geuren en bacteriële ophoping, wat nadelig is voor zowel de kat als de menselijke huisgenoten.

Hogere kosten

Automatische kattenbakken zijn aanzienlijk duurder dan traditionele bakken, zowel in aanschaf als in onderhoud (vervanging van onderdelen, elektriciteitsverbruik, etc.). Dit financiële aspect kan eigenaren ontmoedigen om regelmatig de benodigde vervangingen en onderhoud uit te voeren, wat uiteindelijk ten koste kan gaan van de hygiëne en het comfort van de kat.

Tolereren

Katten kunnen zich aanpassen aan nieuwe situaties en objecten. Dit betekent echter niet dat ze de voorkeur geven aan deze nieuwe situatie. Ze leren simpelweg om de automatische kattenbak te tolereren, mogelijk omdat ze geen andere keuze hebben. Dit tolereren is niet hetzelfde als er gelukkig mee zijn. Als de automatische kattenbak de enige beschikbare optie is, zal je kat deze gebruiken uit gebrek aan alternatieven. Dit zegt niets over haar tevredenheid met de situatie. In huishoudens waar geen traditionele kattenbak aanwezig is, heeft de kat geen mogelijkheid om een voorkeur te laten zien voor een minder stressvolle optie.

Subtiele stresssignalen

Katten zijn meesters in het verbergen van hun stress en ongemak. Ze kunnen de automatische kattenbak gebruiken terwijl ze tegelijkertijd subtiele stresssignalen vertonen die gemakkelijk gemist kunnen worden door hun eigenaren. Deze signalen kunnen erop wijzen dat de kat zich ongemakkelijk voelt, ook al gebruikt ze de bak. Langdurige blootstelling aan stressvolle situaties kan leiden tot gedragsproblemen en gezondheidsproblemen bij katten. Zelfs als je kat de automatische kattenbak nu lijkt te gebruiken zonder duidelijke problemen, kan de voortdurende stress uiteindelijk leiden tot problemen zoals onzindelijkheid, agressie, of gezondheidsproblemen zoals urineweginfecties.

Conclusie

Hoewel automatische, zelfreinigende kattenbakken aantrekkelijk lijken vanwege hun gemak, zijn ze niet zonder nadelen als we kijken naar het welzijn van de kat. Het feit dat een kat de bak gebruikt, betekent niet automatisch dat ze er gelukkig mee is. Katten zijn veerkrachtige en aanpasbare wezens, maar dat betekent niet dat ze altijd gelukkig zijn met de aanpassingen die ze maken. Het is belangrijk om verder te kijken dan alleen het gebruik en aandacht te besteden aan subtiele signalen van stress en ongemak. Uiteindelijk is het welzijn van je kat het allerbelangrijkste, en het is essentieel om een omgeving te creëren waarin je kat zich echt op haar gemak en gelukkig voelt.

Hoewel een automatische kattenbak vooral handig en leuk is voor de eigenaar vanwege het gemak en de hygiëne, is het absoluut niet aan te raden vanuit het perspectief van het welzijn van de kat. De voordelen voor de eigenaar mogen niet zwaarder wegen dan het comfort en de mentale gezondheid van je kat.

Wil je weten wat wél werkt voor katten?

Automatische kattenbakken worden vaak verkocht als dé oplossing, maar katten hebben vooral behoefte aan veiligheid, controle, ruimte en voorspelbaarheid.

In de online cursus De ideale kattenbak leg ik uit waar een kattenbak écht aan moet voldoen vanuit het perspectief van de kat, los van gadgets en marketingclaims. Je leert hoe vorm, grootte, plaatsing en grit het gedrag en welzijn van katten beïnvloeden, en waarom “handig voor mensen” niet altijd “prettig voor katten” betekent.

De cursus is bedoeld voor katteneigenaren die bewuste keuzes willen maken voor het welzijn van hun kat, en problemen zoals stress of onzindelijkheid liever willen voorkomen dan oplossen.

�� Lees hier meer over de cursus De ideale kattenbak .

Is je kat al onzindelijk? Dan gaat een automatische kattenbak je probleem zeker niet oplossen. In de online cursus Mijn kat is onzindelijk, wat nu? ontdek je aan de hand van een duidelijk vier-stappen plan wat er speelt en welke vervolgstappen je kunt nemen om het op te lossen.

�� Lees hier meer over de cursus Mijn kat is onzindelijk, wat nu? .

Wil jij ook kattenoppas worden?

Wel eens overwogen om professioneel iets met katten te gaan doen? Dan is kattenoppas wellicht iets voor jou! Om je daarbij te helpen, heb ik een cursus ontwikkeld voor kattenliefhebbers die zelf ook aan de slag willen als kattenoppas. Met aandacht voor kattenwelzijn, communicatie met de eigenaren en het opstarten van je eigen praktijk. De cursus is in het Nederlands en Engels beschikbaar.

Een gids voor veilige feestdagen met je kat(ten)

Fri, 01 Dec 2023 08:28:12 GMT

Hallo kattenliefhebbers,

De kerstdagen komen eraan en dat betekent gezelligheid, lichtjes en natuurlijk heel veel lekker! Helaas schuilen er in deze feestelijke tijd ook een aantal gevaren voor onze poezels...

Giftige planten

Weet je wat niet op het kerstmenu van je kat hoort? Planten zoals Amaryllis, Kerststerren, Hulst en Mistletoe (maretak)! Hoe mooi ze ook zijn, ze zijn giftig voor katten! Symptomen die je kunt zien als je kat er toch een hapje van genomen heeft zijn o.a. braken of diarree. Tip: overweeg nepplanten voor de kerstsfeer, ze zijn minstens net zo mooi en een stuk veiliger!

De kerstboom

Mocht je kerstboom in water staan, weet dan dat dit een cocktail van chemicalien bevat die giftig is voor je kat. Let ook op met glinsterende versieringen. Prachtig, maar o zo gevaarlijk als speeltjes! Zoek eens op internet naar alternatieven zoals een hangende kerstboom waar je katten niet bij kunnen. Overigens kunnen dennennaalden ook irritatie in de mond en maag van je kat veroorzaken, dus ben ook voorzichtig met kerststukjes, de laaghangende takken van je kerstboom en naalden die zijn uitgevallen.

Kerstverlichting

Katten vinden het leuk om te spelen met alles wat bungelt en beweegt, dus ook met kerstverlichting. Houd de draden buiten bereik en let op tekenen van kauwschade. Let ook op met kaarsen. Niet alleen kan je kat zich eraan branden, maar hij kan ze natuurlijk ook per ongeluk omgooien en zo brand veroorzaken.

Lekkernijen

Chocolade en katten zijn een slechte combinatie. Zelfs een klein stukje kan al problemen veroorzaken. Ook restjes van jouw eigen feestmaal kunnen te zout of te gekruid zijn voor je kat. Ook alcohol, knoflook, druiven en rozijnen kun je het beste uit de buurt van je kat houden.

Veilige feestdagen voor jou en je kat(ten)!

Vuurwerkleed

Sun, 01 Jan 2023 07:41:12 GMT

Weet je nog...

Mijn ogen zijn oud en dof geworden

Maar ik kan me nog wel herinneren

Hoe we vroeger op oudejaarsavond

Met vuurwerk leed veroorzaakten

Het was een tijd van knallen en vonken

Van lichtflitsen in de donkere nacht

Van auto's die in vlammen opgingen

Van mensen die gewond raakten

Met huilende honden en angstige katten

Die bang waren voor het lawaai en de vonken

Met vogels die in paniek vlogen

Met de geur van rook en stof in de lucht

En toch bleven we elk jaar weer gaan

Met explosieven in onze handen

Verbazingwekkend hoe we konden doorgaan

Met het veroorzaken van zoveel leed

Maar nu in 2043, zijn we wijzer geworden

We hebben geleerd van onze fouten

En hoewel we nog steeds vieren op oudejaarsavond

Doen we dat nu op een manier die veel veiliger is voor iedereen

Waarom een kattenoppas?

Thu, 29 Dec 2022 13:32:49 GMT

De voordelen van een kattenoppas aan huis

Een goed opgeleide en ervaren kattenoppas aan huis kan een uitstekende oplossing zijn voor kattenbezitters die tijdelijk weg moeten, bijvoorbeeld vanwege een vakantie, zakenreis of ziekenhuisopname. Er zijn verschillende voordelen verbonden aan het kiezen voor een professionele oppas in plaats van de kat naar een pension te brengen, hem of door een kennis te laten verzorgen of de kat mee te nemen op vakantie.

Drie voordelen van een kattenoppas aan huis:

Comfort voor de kat: Veel katten voelen zich het meest comfortabel in hun eigen huis, met hun eigen spullen en gewoontes. Door een kattenoppas aan huis te nemen, kan de kat gewoon in zijn of haar eigen omgeving blijven, wat de stress kan verminderen die vaak gepaard gaat met het verblijf in een pension of het reizen met de kat.
Aandacht en zorg: Een professionele kattenoppas is specifiek opgeleid om voor katten te zorgen en zal er alles aan doen om ervoor te zorgen dat de kat comfortabel en gelukkig is tijdens het verblijf. Dit betekent dat de kat regelmatig zal worden gevoerd, gekamd en geknuffeld, en dat eventuele medische behoeften worden opgevangen.
Gemak: Het inhuren van een kattenoppas aan huis kan een enorm gemak zijn, vooral als je weet dat je kat in goede handen is terwijl jij weg bent. Je hoeft je geen zorgen te maken over het vervoer van de kat naar een pension of het regelen van vervoer voor de kat wanneer je terugkomt. Bovendien hoef je je geen zorgen te maken over het overlaten van de zorg voor de kat bij een kennis, die misschien niet altijd beschikbaar is om voor de kat te zorgen.

Voordelen van een kattenoppas aan huis in vergelijking met andere opties:

Naar een pension brengen: Hoewel sommige pensions uitstekende zorg bieden voor katten, kan het voor sommige katten stressvol zijn om in een nieuwe omgeving te zijn met andere katten en/of honden. Met name wanneer de kat niet gewend is aan honden of samen met andere katten te verblijven, kan dit enorm veel stress geven.
Door een kennis laten verzorgen : Hoewel het fijn kan zijn om de kat bij door een vertrouwde kennis te laten verzorgen, kan het ook risico's met zich meebrengen. Als je kat bijvoorbeeld medicijnen moet nemen of specifieke zorg nodig heeft, kan het moeilijk zijn om ervoor te zorgen dat de kennis op de hoogte is van alle benodigde zorg en dat deze ook effectief wordt uitgevoerd. Bovendien kan het voor de kennis moeilijk zijn om voldoende tijd vrij te maken om voor de kat te zorgen, vooral als ze zelf een drukke agenda hebben. En wat als de kennis het bijvoorbeeld niet zo nauw neemt met het verschonen van de kattenbak? Dan zou je zomaar een onzindelijke kat kunnen aantreffen bij thuiskomst...
Meenemen op vakantie: Hoewel sommige mensen hun kat meenemen op vakantie, kan dit ook risico's met zich meebrengen. Katten kunnen stress ervaren tijdens het reizen, en het kan moeilijk zijn om een accommodatie te vinden die katten toelaat. Bovendien kan het moeilijk zijn om voldoende tijd te vinden om voor de kat te zorgen terwijl je ook op vakantie bent om te genieten. En wat als de kat ontsnapt?

Met andere woorden biedt het inhuren van een goed opgeleide en ervaren kattenoppas aan huis veel voordelen voor zowel de kat als de kattenbezitter. De kat kan in zijn of haar eigen omgeving blijven, terwijl de kattenbezitter gerust kan zijn dat de kat in goede handen is en goed verzorgd zal worden.

Als je van plan bent om tijdelijk weg te gaan en op zoek bent naar een oplossing voor de zorg voor je kat, kan het inhuren van een professionele kattenoppas aan huis dus zeker de moeite waard zijn om in overweging te nemen.

Kattenpraatjes

Senior katten verzorgen: met liefde en aandacht voor een fijne oude dag

Wanneer is een kat senior?

Blijf nieuwsgierig naar wat je kat vertelt

Kijk ook naar spieren en dagelijkse mogelijkheden

Maak het dagelijks leven een beetje gemakkelijker

Eten vraagt soms om een andere blik

Ook een oudere kat wil iets te beleven hebben

Aandacht voor vacht en nagels

Een goede overdracht geeft rust

Bespreek ook wat je hoopt dat niet nodig zal zijn

Afscheid nemen kan je ook als oppasser raken

Een fijne oude dag zit ook in kleine dingen

Bronnen

Zorgen voor een kat met chronische nierziekte

Voor eigenaren: de dagelijkse verzorging thuis

Een behandelplan dat bij jouw kat past

Eten moet helpen, geen dagelijkse strijd worden

Maak drinken gemakkelijk

Medicatie hoort bij het individuele plan

Aanvullende vochttoediening vraagt begeleiding

Kijk naar de kattenbak én naar comfort

Voor professionele kattenoppassers : zorg zorgvuldig overnemen

Een goede overdracht begint vóór de oppasperiode

Medicatie vraagt meer dan weten waar het flesje staat

Onderhuidse vochttoediening is geen standaard oppaswerk

Observeer zorgvuldig en handel bij veranderingen

Het dagelijks leven van de kat blijft centraal staan

Bronnen

De kat laten logeren bij een kattenoppas: mag dat zomaar?

Van kattenoppas naar kattenopvang

Wanneer is opvang bedrijfsmatig?

Wat moet een professionele opvanglocatie regelen?

Mag het bedrijf in de woning gevestigd zijn?

En hoe zit het met het welzijn van de kat?

Wanneer kan verblijf elders toch passend zijn?

Waar kun je als katteneigenaar naar vragen?

“Hij heeft thuis toch gezelschap?”

Een professionele keuze begint vóór de eerste boeking

Bronnen en meer informatie

﻿

Vindt je kat aanraking prettig, of tolereert hij het vooral?

Wat onderzochten de wetenschappers?

Wat gebeurde er in het lichaam van de kat?

Toestaan is niet hetzelfde als kiezen

Niet iedere kat reageert hetzelfde

Wat betekent dit voor het welzijn van katten?

Ook relevant voor kattenprofessionals

Maar: twintig katten maken nog geen wetenschappelijke waarheid

Misschien moeten we dus een andere vraag stellen

Februari is de maand van het kattengebit en dat is belangrijker dan je denkt

Eerste hulp bij een onzindelijke kat

Waarom een hardnekkige fabel het probleem vaak verergert

Straffen is geen instructie, maar ruis

Onzindelijkheid is geen opvoedprobleem

Stress is vaak een gevolg, geen beginpunt

Begrijpen vóór handelen

Wil je hier zelf gestructureerd mee aan de slag?

Katten in huis tijdens bezichtigingen

Waarom 'even weghalen' geen goed idee is

Waarom makelaars dat advies geven

Voor katten is het geen huis, maar een territorium

Katten weghalen of opsluiten? Liever niet!

Hoe combineer je kattenwelzijn en makelaarsetiquette?

En als vrij rondlopen echt niet kan?

Een kwestie van respect en realisme

Voorkomen is beter dan genezen

Katten en hun grenzen

Zo weet je of je kat wél of géén contact wil

Voorbeeld 1: Dinky zei “nu even niet”

Voorbeeld 2: Jazz nodigt me uit

Wat is aai-agressie?

Waar kun je op letten?

Waar kun je een kat het beste aaien?

Wanneer laat je een kat altijd met rust?

Een simpele regel: laat de kat zelf kiezen

Tot slot

Rouw bij katten: zo help je je kat na het verlies van een maatje

Over verlies, verbondenheid en steun voor je achterblijvende kat

Wat katten ons laten zien